Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 12 lipca 2017 r.

Sygnatura III CSK 68/17. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt III CSK 68/17

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski Dnia 12 lipca 2017 r. w sprawie z powództwa K. sp. z o.o. w M. przeciwko B.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 11 października 2016 r., sygn. akt II Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2700 zł (dwa tysiące siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o charakterze szczególnym, co potwierdza przepis art. 398 1 § 1 i § 2 k.p.c. oraz reprezentatywne piśmiennictwo. Zgodnie z art. 398 4 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, gdy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a ponadto gdy zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przytoczone przesłanki ustawowe stanowią więc obligatoryjny i nieodzowny element oceny w tym stadium postępowania kasacyjnego.

Badanie ich na podstawie i w zakresie, przedstawionego w skardze kasacyjnej strony powodowej, uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania doprowadziło Sąd Najwyższy do konkluzji, że w sprawie nie wystąpiła żadna ze wskazanych przesłanek a mianowicie wymienionych w art. 398 9 § 1 pkt 1 i 4 k.p.c. Przedstawione na s. 4 skargi kasacyjnej trzy rozbudowane pytania, ściśle związane ze stanem faktycznym tej sprawy i pozbawione analizy jurydycznej, nie mogą być uznane za równoznaczne z wykazaniem wystąpienia istotnych zagadnień prawnych, o których stanowi art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Również nie sposób uznać za zasadne stanowiska skarżącej Spółki, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, a odwołanie się jedynie do „wagi przedstawionej problematyki” (s. 4) nie dowodzi wystąpienia przesłanki określonej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.

Wobec powyższego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, działając na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c. oraz na podstawie § 1 pkt 5 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800) w brzmieniu nadanym rozporządzeni em Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 październik a 2016 r. (Dz.U. 2016, poz. 1668). jw

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.