Sygn. akt III CSK 98/18
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski Dnia 12 lipca 2018 r. w sprawie z wniosku J.K. i W.K. przy uczestnictwie A.L., M.S., D.S., A.J., A.J., M.J., R.J., M.K., K.P., G.T., A.Z., K.K., W.J. i M.J. o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 lipca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników M.S. i D.S. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 31 sierpnia 2017 r., sygn. akt II Ca […] /16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od uczestników D.S. i M.S. na rzecz J.K. i W.K. kwotę 1350 zł (tysiąc trzysta pięćdziesiąt zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2017 r. Sąd Okręgowy w K. w sprawie o zasiedzenie zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 14 kwietnia 2016 r. Od postanowienia Sądu drugiej instancji uczestnicy D.S. i M.S. wnieśli skargę kasacyjną, wskazując na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego posiadania samoistnego nieruchomości gruntowej w sytuacji, w której dochodzi do jej współposiadania z właścicielem. Ponadto podnieśli, że występuje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, tj. art. 172 § 1 w związku z art. 336 k.c. w zakresie możliwości przyjęcia samoistności posiadania nieruchomości, gdy dochodzi do współposiadania jej z właścicielem.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne uzasadniające przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter istotny i być zagadnieniem ściśle jurydycznym, dającym się przedstawić w sposób syntetyczny i oderwany od kontrowersji dotyczących ustaleń faktycznych dokonywanych w sprawie lub oceny dowodów. „Zagadnienie” sformułowane przez skarżących nie spełnia tych przesłanek; w istocie stanowi swoiste podsumowanie zarzutów wypełniających podstawy kasacyjne, skupiając się wokół ustaleń i oceny dowodów, niekorzystnych dla skarżących, niepodlegających jednak kontroli kasacyjnej (art. 398 3 § 3 w związku z art. 398 11 § 2 k.p.c.). Skarżący nie wykazali również, że zachodzi przyczyna kasacyjna przewidziana w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. Nie wskazali, jakie poważne wątpliwości prawne budzi wykładnia powołanych przepisów ani nie przedstawili możliwych interpretacji, a ni rozbieżnych ocen judykatury. Problematyka charakteru posiadania jest wszechstronnie opisana przez judykaturę i doktrynę, a niniejsza sprawa nie stwarza okazji do nowej, twórczej wypowiedzi na ten temat. Wykonywanie władztwa właścicielskiego, wobec bogactwa stanów faktycznych, jest kwestią konkretnych okoliczności sprawy.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 398 9 § 2 k.p.c.), o kosztach rozstrzygając na podstawie art. 520 § 3 w związku z art. 398 21, 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c. jw ał
