Postanowienie Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2026 r.

Sąd Rejonowy w Rzeszowie postanowieniem z 10 grudnia 2025 r., sygn. akt X K 1114/25, zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy A .B., oskarżonego z art. 207 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., art. 244 k.k., art. 226 § 1 k.k., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości innemu sądowi równorzędnemu. Sąd Rejonowy w Rzeszowie uzasadnił złożony wniosek tym, że jedną z osób pokrzywdzonych w sprawie jest sędzia tego sądu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Rzeszowie o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości - zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości. Dobro wymiaru sprawiedliwości, które w świetle art. 37 § 1 k.p.k. uzasadnia przekazanie sprawy innemu niż miejscowo właściwy sądowi, oznacza potrzebę eliminowania wszelkich - istniejących choćby tylko w odbiorze społecznym, nawet mylnie - sugestii mogących rzutować na obiektywizm orzekania. Ponieważ jednym z pokrzywdzonych w przedmiotowej sprawie jest sędzia sądu miejscowo właściwego, Sąd Najwyższy, w trosce o dobro wymiaru sprawiedliwości i zapewnienie percepcji obiektywizmu, postanowił przekazać przedmiotową sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, co winno zapewnić gwarancję obiektywności prowadzonego postępowania. Mając na uwadze powyższe okoliczności orzeczono jak w części dyspozytywnej niższego postanowienia. [WB] [a.ł]