Postanowienie Sądu Najwyższego z 5 października 2018 r.

W dniu 11 lipca 2018 r. do Sądu Najwyższego przekazano pismo I. M. z dnia 3 lipca 2018 r., zatytułowane „skarga”, z treści którego wynika, iż intencją jego autorki jest wnioskowanie o wznowienie postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w L. pod sygn. IV Ko […], zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II AKz […] . Przedmiotowe pismo zawiera również wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu. Pismem z dnia 16 lipca 2018r. Sąd Najwyższy poinformował wnioskodawczynię o prawnych przesłankach skutecznie inicjujących wznowienie postępowania oraz wezwał do wskazania w oparciu o jakie okoliczności domaga się ona zastosowania tej instytucji, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku jako oczywiście bezzasadnego. W piśmie uzupełniającym z dnia 26 lipca 2018 r. wnioskodawczyni wskazała, że Sąd nie wydał jej „zaświadczenia z ZUS” dotyczącego działalności jej zmarłego wuja C. Ł. , a nadto podniosła, że została wprowadzona w błąd przez adw. P. W. , co do możliwości wniesienia kasacji. W konkluzji wnioskodawczyni wniosła o wznowienie przedmiotowego postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., sąd orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od osoby wymienionej w art. 545 § 2 k.p.k. (obrońcy lub pełnomocnika, będącego adwokatem lub radcą prawnym) bez wzywania do usunięcia braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność.

Uznanie wniosku o wznowienie za oczywiście bezzasadny ma więc miejsce zarówno w sytuacjach, gdy wniosek odwołuje się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania (użycie w treści przepisu stwierdzenia „w szczególności”), jak też wtedy, gdy wniosek zostanie w sposób oczywisty, rzucający się w oczy, oparty na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. oraz gdy nie będzie wchodzić w grę działanie sądu z urzędu (art. 542 § 3 k.p.k.).

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wnioskodawczyni, w piśmie potraktowanym jako wniosek o wznowienie postępowania, oraz w piśmie uzupełniającym, nie wskazuje na żadne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do zastosowania tej instytucji. Podnoszona przez nią okoliczność dotycząca oddalenia wniosku dowodowego o zwrócenie się do ZUS o nadesłanie informacji o działalności C. Ł. była przedmiotem analizy Sądu Apelacyjnego w […], nie stanowi zatem nowego faktu lub dowodu, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., a tym samym nie jest podstawą do wznowienia postępowania, podobnie jak podnoszona okoliczność dotycząca wprowadzenia w błąd przez adw. P. W. , co do możliwości wniesienia kasacji.

Z akt sprawy o sygn. IV Ko […] wynika, że adwokat ten, działający jako pełnomocnik wnioskodawczyni wyznaczony przez sąd z urzędu w dniu 6 marca 2017 r. sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia kasacji od wyroku wydanego przez Sąd Apelacyjny w […] z dnia 17 stycznia 2017r., sygn. akt II Aka […]. Było to więc wcześniejsze, odrębne postępowanie, a stanowisko tego pełnomocnika nie ma jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Sądu Apelacyjnego z dnia 6 czerwca 2018 r., sygn. akt II AKz […], w którym wnioskodawczynię reprezentował inny pełnomocnik z urzędu adw.

A. D. Mając na uwadze powyższe, oraz niestwierdzenie okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania z urzędu, wniosek sporządzony osobiście przez I. M. należało uznać za oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k. Na postanowienie niniejsze przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od daty jego doręczenia.