Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 1 grudnia 2016 r.

Sygnatura IV CNP 25/16. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt IV CNP 25/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 1 grudnia 2016 r. SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi powódki o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w O. z dnia 20 listopada 2015 r., sygn. akt IX Ca … /15, w sprawie z powództwa A. K. przeciwko N. K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2016 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie

Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kwoty 16.556 zł z odsetkami ustawowymi od dnia wydania wyroku do dnia zapłaty tytułem kary umownej. Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 6 maja 2015 r. zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 8.278 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 6 maja 2015 r., tytułem kary umownej, po jej odpowiednim miarkowaniu, za naruszenie pkt VI umowy stron z dnia 24 marca 2014 r., a w pozostałej części powództwo oddalił. Wyrokiem z dnia 20 listopada 2015 r. Sąd Okręgow y w O. w wyniku apelacji pozwanego zmienił powyższy wyrok w ten sposób, że powództwo oddalił i zasądził od powódki na rzecz pozwanego kwotę 2.417 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego oraz oddalił apelację powódki. Sąd Okręgowy dokonał wykładni pkt VI umowy z dnia 24 marca 2014 r. i uznał, że pozwany nie naruszył tego postanowienia, a zatem nie ma obowiązku zapłaty kary umownej. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku powódka u prawdopodobniając wyrządzenie szkody spowodowanej jego wydaniem wskazała, że została pozbawiona ochrony prawnej w zakresie roszczenia o zapłatę przez pozwanego na jej rzecz, kary umownej z tytułu naruszenia przez pozwanego postanowienia pkt VI łączącej strony umowy z 24 marca 2014 r. Wysokość szkody spowodowanej wydaniem zaskarżonego orzeczenia niezgodnego z prawem określiła na kwotę 16.556 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku powinna zawierać między innym i uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, to wymaganie konstrukcyjne skargi jest spełnione wtedy, gdy skarżący przedstawi wyodrębniony wywód prawny, w którym wskaże, że szkoda wystąpiła, określi jej postać, wysokość i czas powstania oraz związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia będącego przedmiotem skargi, a także przedstawi dowody lub inne środki zdolne uwiarygodnić powstanie szkody (porównaj między innymi postanowienia z dnia 23 września 2005 r. III CNP 5/05, z dnia 22 listopada 2005 r. I CNP 19/05, nie publ. oraz z dnia 31 stycznia 2006 r. IV CNP 38/05, OSNC 2006/7-8/141). Skarżąca nie wykazała tych okoliczności.

Nie określiła postaci szkody, czasu jej powstania ani związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego wyroku, jak również nie przedstawiła dowodów lub ich surogatów, mogących wykazać powstanie szkody. Nieuwzględnienie powództwa nie może być utożsamiane z wyrządzeniem szkody, której rozmiary odpowiadałyby wartości dochodzonego przez powoda roszczenia. Nieuzyskanie przez stronę żądanej w postępowaniu sądowym ochrony prawnej nie zawsze bowiem będzie prowadzić do powstania uszczerbku majątkowego (porównaj postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2015 r. II CNP 15/15, nie publ.). Poniesienie takiego uszczerbku w związku z oddaleniem powództwa strona powinna wykazać w sposób wyż ej przedstawiony, czego skarżąca nie uczyniła.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 424 8 § 1 w zw. z art. 424 5 § 1 pkt 4 k.p.c. odrzucił skargę. jw kc

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.