Sygn. akt IV CNP 74/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 czerwca 2017 r. SSN Władysław Pawlak w sprawie ze skargi uczestników postępowania R. A. i E. A. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego W. z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I Ns (…), w sprawie z wniosku L. P. przy uczestnictwie W. P., W. P., U. B., B. K., E. K., S. S., Z. S. , E. K., J. K., E. K. , W. M., T. B., R. A., E. A., M. K., A. K., T. K., L. K., M. K., U. K. i C. K. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie
W dniu 14 marca 2015 r. uczestnicy R. A. i E. A. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I Ns (…), które stało się prawomocne w dniu 10 czerwca 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze ( Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie września 2010 r., od orzeczeń, które uprawomocniły się w okresie od dnia 17 października 1997 r. do dnia 1 września 2004 r., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, czyli do dnia 25 września 2012 r. W związku z wniesieniem skargi pod upływie terminu, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek wnioskodawców L. P. i W. P. o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie został skutecznie zgłoszony, gdyż odpowiedź ta wpłynęła po upływie dwu tygodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia im odpisu skargi (k. 71, 82 i 84; art. 424¹² k.p.c. w zw. z art. 398 7 § 1 k.p.c.). Stosownie do art. 167 k.p.c. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. aj
