Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 11 stycznia 2017 r.

Sygnatura IV CSK 11/16. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt IV CSK 11/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 11 stycznia 2017 r. SSN Irena Gromska- Szuster (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. przy uczestnictwie M. N. i A. N. o wpis, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 stycznia 2017 r., skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w w Bydgoszczy z dnia 21 września 2015 r., sygn. akt II Ca 183/15, uchyla zaskarżone postanowienie i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 21 września 2015 r. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu pierwszej instancji oddalającego wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. Oddziału w B. o dokonanie w określonej księdze wieczystej wpisu hipoteki przymusowej w kwocie 41133,83 zł, tytułem zabezpieczenia spłaty zaległych składek. U podłoża tego rozstrzygnięcia legło ustalenie na podstawie dołączonych do wniosku decyzji, że dłużnikiem wnioskodawcy jest tylko uczestnik M. N. , a decyzja dotycząca A. N. w części orzekającej nie zawiera żadnego wobec niej rozstrzygnięcia oraz pogląd, iż jedynie administracyjny tytuł wykonawczy wystawiony przeciwko dłużnikowi i jego małżonkowi może stanowić podstawę wpisu hipoteki przymusowej na rzecz wnioskodawcy. W skardze kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego - opartej na podstawie pierwszej z art. 398 3 k.p.c. - wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 110 u.k.w.h., art. 26 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r., poz. 1442 ze zm. - dalej: „u.s.u.s.”) oraz art. 107 § 1, art. 28 i art. 40 k.p.a. w zw. z art. 123 u.s.u.s. i art. 29 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749, ze zm.), i wniósł o uchylenie tego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Jak to zostało wyjaśnione w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2014 r., III CZP 28/14 (OSNC 2015, nr 2, poz. 14), decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ustalająca wysokość należności z tytułu składek może być podstawą wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości wchodzącej w skład majątku wspólnego dłużnika i jego małżonka tylko wtedy, gdy została doręczona obojgu małżonkom.

Sąd Najwyższy w obecnym składzie podziela to stanowisko w całości i dla uniknięcia zbędnych powtórzeń powołuje się na wywody i argumenty zawarte w uzasadnieniu tej uchwały, a jedynie dla szczególnego zaakcentowania podkreśla, że argumentu przemawiającego za wykładnią art. 26 ust. 3 i 3a pkt 2 u.s.u.s., iż doręczona decyzja w rozumieniu tego przepisu - ze względu na potrzebę ochrony interesów małżonka dłużnika - oznacza decyzję doręczoną także małżonkowi dłużnika, jeżeli ma ona stanowić podstawę wpisu hipoteki przymusowej na nieruchomości objętej wspólnością ustawową, dostarczają art. 743 1 i 923 1 k.p.c., dotyczące majątku wspólnego.

Stanowią one, że w wypadkach wyraźnie określonych w ustawie dopuszcza się podjęcie czynności związanych zarówno z wykonaniem zabezpieczenia, jak i z egzekucją z mienia wchodzącego w skład majątku wspólnego na podstawie postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia wydanego przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim albo na podstawie tytułu wykonawczego wystawione go przeciwko osobie pozostającej w związku małżeńskim.

Z tych przyczyn Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu. aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.