Sygn. akt IV CSK 223/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 24 listopada 2016 r. Prezes SN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa przy uczestnictwie J. K. o wpis hipoteki, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt I Ca (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Zgodnie z brzmieniem art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach: - w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne - istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów - zachodzi nieważność postępowania - skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej wykładni i stosowania prawa.
Skarga kasacyjna wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 30 listopada 2015 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego. Analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącego podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Powoływanie się przez skarżącego na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego wymaga odpowiedniego sformułowania tego zagadnienia, w skazania przepisów prawa, na których tle zagadnienie się wyłoniło oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej możliwość rozbieżnych ocen prawnych oraz istotności tego zagadnienia.
Rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o znaczeniu uniwersalny m, musi mieć jednocześnie także znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy, w której zagadnienie powstało. Argumentacja prawna powołana przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz przedmiot przedstawionego zagadnienia dotyczącego kwestii czy w postępowaniu wieczystoksięgowym o wpis hipoteki przymusowej wnioskodawca może przedłożyć odpis tytułu wykonawczego poświadczony za zgodność z oryginałem przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym ub radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, nie pozwala zaś przyjąć, aby zagadnienie to mogło - z punktu widzenia okoliczności rozstrzyganej sprawy - być uznane za istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3 98 9 § 1 pkt 1 k.p.c.
Zostało ono poza tym dostatecznie wyjaśnione w dotychczasowej judykaturze Sądu Najwyższego. W postanowieniu z dnia 2 grudnia 2016 r., I CSK 819/15 Sąd Najwyższy stwierdził, że podstawą wpisu w księdze wieczystej nie może być dokument poświadczony za zgodność z oryginałem - na podstawie art. 129 § 2 k.p.c. - przez pełnomocnika wnioskującego o wpis będącego radcą prawnym. Nie występuje zaś istotne zagadnienie prawne, jeżeli Sąd Najwyższy na ten temat wyraził już swój pogląd we wcześniejszym orzecznictwie, a nie zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę tego poglądu.
Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aj
