Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2016 r.

Sygnatura IV CSK 302/16. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt IV CSK 302/16

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 9 grudnia 2016 r. SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku A. M. R. i E. J. R. przy uczestnictwie C. C., Gminy S., M. M., K. K., J. R., W. R., K. R., A. S., J. S., J. W., M. S., L. M., G. W. i R. S. o stwierdzenie zasiedzenia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania M. M. od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 28 grudnia 2015 r., sygn. akt V Ca […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Skarżący oparł wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na jej oczywistej zasadności. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia tego, w czym wyraża się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wyk azującej na to, że istotnie skarga jest oczywiście uzasadniona.

Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Skarżący, powołując się na przesłankę oczywistej zasadności skargi, nie wskazał bezpośrednio, na czym ta oczywistość miałaby polegać. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania stanowi próbę polemiki z ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez Sądy orzekające w sprawie. Ponadto dotyczy obszaru leżącego w zakresie swobodnej oceny sędziowskiej, w której Sąd Najwyższy nie dopatrzył się rażącego naruszenia powołanych przepisów, widocznego prima facie.

Wypada również przypomnieć, że - stosownie do art. 398 3 § 3 k.p.c. - podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Nie można zatem uznać, że przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania została w sposób właściwy wykazana.

Z tych względów odmówiono przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aw aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.