Sygn. akt IV CSK 4/21
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 czerwca 2021 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie połączonych spraw z powództwa K. S. przeciwko T. S. B. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną oraz z powództwa R. G. przeciwko T. S. B. o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2021 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej T. S. B. od wyro ku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt I ACa (…)
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanej T. S. B. na rzecz powoda K. S. kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Niniejsza sprawa dotyczy powództwa pauliańskiego, wytoczonego przez wierzyciela w związku z rozporządzeniem przez dłużnika istotnym składnikiem jego majątku. Między dokonaniem tego rozporządzenia i datą orzekania przez Sąd drugiej instancji upłynął czas, w którym sytuacja majątkowa powoda uległa (albo mogła ulec) zmianie. Istota problemu prawnego występującego w sprawie koncentrowała się wokół pytania o rozkład ciężaru dowodu w wypadku konieczności wykazania, że stan niewypłacalności dłużnika istniał nie tylko w chwili dokonania rozporządzenia, lecz także że istnieje nadal w chwili orzekania o roszczeniu pauliańskim. Kwestia ta nie została poruszona szerzej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego. Równocześnie jednak nie ulega poważniejszej wątpliwości, że w wypadkach tego rodzaju dochodzi do odwrócenia ciężaru dowodu co do dalszego istnienia stanu wypłacalności. Argumentacja sformułowana w tym zakresie w odpowiedzi na skargę kasacyjną pozostaje w pełni przekonująca.
Z tych przyczyn w stanie faktycznym i prawnym sprawy trudno wskazać wyraźne racje przemawiające za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. ke
