Sygn. akt IV CSK 449/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: SSN Agnieszka Piotrowska Dnia 5 marca 2018 r. w sprawie z powództwa D.J. przeciwko J.J. i B.M.J. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 30 marca 2017 r., sygn. akt I ACa […] , odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
W związku ze skargą kasacyjną pozwanych J.J. i B.J. od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój jurysprudencji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.
Stosownie do 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wskazali, że skarga jest oczywiście zasadna, ponieważ w toku postępowania apelacyjnego i podejmowania czynności decyzyjnych związanych z wydaniem zaskarżonego wyroku nie została zrealizowana funkcja rozpoznawcza i kontrolna; doszło ponadto do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowe go (art. 233 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i 382 k.p.c.).
Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżących niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka ( prima facie ), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.). Skarżący nie przedstawili jednak wywodu jurydycznego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia, a nie jest w tym zakresie wystarczające odwołanie się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji. jw
