Postanowienie Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2008 r.

Sygn. akt IV CSK 504/07 POSTANOWIENIE Dnia 22 stycznia 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa Z. R., Z. R. i A. W.

przeciwko E. K., H. M., T. M., M. R., E. A., S. D., B. M., A. T., J. D., W. Ł. i H. M.

o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 stycznia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów Z. R. i Z. R.

od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., sygn. akt I ACa (…), I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. oddala wniosek pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., po powołaniu podstaw skargi: naruszenia prawa materialnego – art. 24 i 38 k.c. w związku art. 35 § 1, 44 i 48 Prawa spółdzielczego oraz naruszenia przepisów postępowania – art.

§ 1 k.p.c., powodowie zawarli następujące stwierdzenie: „Wskazując na powyższe, wnoszę o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., z uwagi na fakt, iż w okolicznościach wskazanych powyżej, oraz w uzasadnieniu skargi, nie może budzić wątpliwości, iż jest ona oczywiście uzasadniona z powodu oczywistego naruszenia prawa przez orzekające w sprawie Sądy obu instancji”. W dalszej części skargi przedstawiono uzasadnienie jej podstaw.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania i uzasadnienie tego wniosku. Uzasadnienie to powinno przedstawiać wyodrębnioną jurydyczną argumentację, przekonującą o tym, że powołana przez skarżącego przesłanka rzeczywiście w sprawie zachodzi.

Sposób uzasadnienia wniosku przez skarżących nie odpowiada istocie i charakterowi przesłanki przewidzianej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. Z treści skargi wynika, że uznali oni za wystarczające dla spełnienia obowiązku uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania odwołanie się do jej podstaw. Pogląd taki jest błędny.

Jak już zostało wielokrotnie w orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśnione, uzasadnienia podstaw skargi i wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania pełną odmienne funkcje, stanowiąc niezależne i samodzielne elementy skargi kasacyjnej, przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 2 i 3 k.p.c. (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52).

Jeżeli skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien w celu wykazania tej przesłanki przedstawić jurydyczną argumentację, wyjaśniającą, w czym ta oczywistość się wyraża i uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywista” zasadność skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. post. Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz.75).

Zbadanie, czy zachodzi w sprawie powołana przesłanka, tak jak została ona ujęta w skardze, wymagałoby uprzedniego przeanalizowania i oceny zasadności podstaw skargi kasacyjnej, co jest niedopuszczalne i całkowicie sprzeczne z istotą wymagania wykazania przesłanki uzasadniającej przyjęcie skargi do rozpoznania.

Skarga kasacyjna powodów nie zawiera zatem wymaganego prawem uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania, co powoduje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, o czym Sąd Najwyższy orzekł stosownie do art. 3986 § 3 k.p.c.

Wniosek pozwanych o zasądzenie kosztów postępowania nie został uwzględniony, jako połączony z wnioskami odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub jej oddalenie.