Sygn. akt IV CSK 6/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 29 czerwca 2016 r. SSN Mirosława Wysocka w sprawie z powództwa B. R. przeciwko P. Spółce Akcyjnej w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt V ACa 105/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Uzasadnienie
Powódka B. R. w skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 28 maja 2015 r., opartej na podstawie naruszenia art. 286 w zw. z art. 227, art. 217 § 3 w zw. z art. 391 § 1 i art. 378 § 1 w zw. z art. 328 k.p.c., uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania przyczyną przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. Według skarżącej, oczywistą zasadność skargi należy wiązać z rażącym naruszeniem art. 286 k.p.c., wynikającym niepowołania przez Sądy obu instancji dowodu z opinii innego biegłego neurologa w sytuacji, gdy wnioski opinii przedstawionej w sprawie pozostają w sprzeczności z pozostałym materiałem dowodowym. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób wymagający takiej oceny, lecz powinno się koncentrować na argumentacji prawnej odrębnej w stosunku do merytorycznej motywacji skargi i zmierzającej do wykazania „oczywistości” w rozumieniu powołanego przepisu.
Z tymi założeniami pozostaje w sprzeczności uzasadnienie wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi powódki, które zawiera jedynie, ujęte w skróconej formie, powtórzenie uzasadnienia jednego z zarzutów skargi. Tożsamość argumentacji przedstawionej w ramach uzasadnienia wniosku i uzasadnienia podstaw skargi oznacza, że ocena wskazanych okoliczności byłaby w istocie równoznaczna z niedopuszczalnym na tym etapie postępowania rozstrzyganiem o zasadności podstaw skargi; przy takim bowiem ujęciu wniosku jego oceny nie można dokonać bez szczegółowej analizy materiału dowodowego.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. aj
