Sygn. akt IV CSK 656/19
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 1 października 2020 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa P. Spółki Jawnej w L. przeciwko K. S. i Syndykowi masy upadłości osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej B. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 października 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanego K. S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt (…)
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od pozwanego K. S. na rzecz powódki kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;
3. przyznaje adw. K. W. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400 (pięć tysięcy czterysta) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie pozwanemu K. S. z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie pozwany wniósł skargę kasacyjną, a dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się wyłącznie na nieważność postępowania. Wbrew sugestii zawartej w odpowiedzi na skargę kasacyjną, nie chodzi o nieważność postępowania w I instancji, lecz nieważność postępowania apelacyjnego.
Ma ona wynikać stąd, że orzekano bez dowodów - Sąd II instancji przyjął za własne ustalenia Sądu I instancji, a tymczasem płyta z nagraniem rozprawy przed Sądem I instancji, podczas której przeprowadzano różne dowody nie da się odtworzyć. W ocenie skarżącego brak możliwości skorzystania z tego dowodu przez Sąd odwoławczy powodował, że Sąd ten powinien przeprowadzić rzeczone dowody ponownie. Ze wskazanego względu nie zachodzi jednak nieważność postępowania, ponieważ stanowisko skarżącej zakłada, że płyta z nagraniem rozprawy nie działała od samego początku. Wydaje się to bezpodstawne, gdyż zostałoby dostrzeżone przez Sąd II instancji.
Trzeba bowiem zauważyć, że ten Sąd wydał wyrok 12 czerwca 2018 r., a pełnomocnik pozwanych dokonał oględzin płyty CD i stwierdził niemożliwość odtworzenia 6 grudnia 2018 r. Pełnomocnik ten nie udowodnił, że Sąd II instancji nie mógł z nagrania skorzystać, a raczej należy przyjąć odmienne stanowisko. Zatem w chwili wyrokowania Sąd II instancji nie miał trudności z dostępem do dowodów przeprowadzonych przez Sąd I instancji, a przynajmniej nie udowodniono, że takie trudności wystąpiły. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. jw
