Postanowienie Sądu Najwyższego z 26 czerwca 2018 r.

W skardze kasacyjnej uczestniczka M.A. zaskarżyła w całości postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 17 maja 2017 r. i określiła wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 48 150 zł. Zgodnie z art. 519¹ § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł. Z powyższych względów skargę kasacyjną, jako niedopuszczalną, należało odrzucić na podstawie art. 398 6 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego jest bezskuteczny, gdyż odpowiedź na skargę kasacyjną wnioskodawczyni wniosła po upływie ustawowego dwutygodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia jej odpisu skargi kasacyjnej (art. 398 7 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. (por. wyrok Sądu Najwyższeg o z dnia 7 maja 2003 r., IV CSN 113/01, nie publ.). Wnioskodawczyni otrzymała odpis skargi kasacyjnej w dniu 10 listopada 2017 r. (k. 568), zaś ustanowiony na etapie postępowania kasacyjnego pełnomocnik wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną w dniu 12 stycznia 2018 r. (k. 580 i 588). Odpis skargi kasacyjnej prawidłowo doręczono do rąk wnioskodawczyni, gdyż udzielone przez nią pełnomocnictwo na etapie postępowań przed sądami obu instancji nie obejmowało postępowania przed Sądem Najwyższym (k. 6). aj ał 3