Sygn. akt IV CSK 784/15
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 3 czerwca 2016 r. SSN Mirosława Wysocka w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika [ … ] Urzędu Skarbowego w T. przy uczestnictwie B. K. o wpis hipoteki przymusowej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 3 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7 lipca 2015 r., sygn. akt VIII Ca 435/15, I. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; II. zasądza od uczestniczki na rzecz Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego
Uzasadnienie
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w Toruniu z dnia 7 lipca 2015 r. uczestniczka B .K. uzasadniła tym, że skarga jest oczywiście uzasadniona, przedstawiając na poparcie tego twierdzenia wywody mające przekonać o „oczywistym” naruszeniu prawa zaskarżonym orzeczeniem. W odpowiedzi na skargę wnioskodawca Skarb Państwa - Naczelnik [ … ] Urzędu Skarbowego w T. zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa wniósł o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania lub o jej oddalenie oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Uzasadnienie wniosku opartego na przyczynie przewidzianej w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga przedstawienia argumentacji prawnej zmierzającej do wykazania kwalifikowanego, ewidentnego naruszenia przepisów, możliwego do stwierdzenia bez merytorycznej analizy zaskarżonego orzeczenia oraz podstaw skargi. Zakres badania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na ocenę na tym etapie postępowania zasadności zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej. Z tego względu powołanie się na przesłankę oczywistej zasadności skargi nie może być sformułowane w sposób, który wymagałby takiej oceny, lecz powinno koncentrować się na argumentacji prawnej niezależnej od merytorycznego uzasadnienia skargi. Uszło to uwagi skarżącej, gdyż w jej ujęciu uzasadnienie wniosku stanowi wyłącznie powtórzenie uzasadnienia podstaw skargi, przy czym o „oczywistym” naruszenia prawa przez zaskarżone orzeczenie skarżąca mówi jedynie ogólnie, nie wskazując wyraźnie, które z przepisów powołanych w ramach tych podstawach miałyby doznać takiego naruszenia. Brak stosownej, wymaganej argumentacji prawnej koncentrującej się na wykazaniu oczywistości skonkretyzowanych, zarzuconych naruszeń prawa oznaczał niewykazanie przyczyny, o której mowa w art. 398 9 § 1 pkt 4 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnięto stosownie do art. 520 § 2 w zw. art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. jw
