Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 22 maja 2013 r.

Sygnatura IV KO 23/13. Sąd Najwyższy, Izba Karna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt IV KO 23/13

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras w sprawie J. Z. i S. S. oskarżonych o czyny z art. 279§1 k.k. , art. 291§1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 maja 2013r. wniosku Sądu Rejonowego w C. z dnia 12 marca 2013r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: uwzględnić wniosek i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w K.

Uzasadnienie

Wniosek Sądu Rejonowego jest zasadny.

Sąd Rejonowy w C. zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, z powołaniem się na okoliczność, że jednym z pokrzywdzonych w rozpoznawanej sprawie jest M. P. – sędzia zatrudniony w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy.

Wskazaną okoliczność rzeczywiście należy potraktować jako taką, która mogłaby stwarzać w opinii publicznej przekonanie, że sędziowie zatrudnieni w sądzie właściwym do rozpoznania sprawy mogą nie być w pełni obiektywni, co z istoty swojej byłoby szkodliwe dla funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości. Przyjąć 2 należy zatem, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie i wskazał do rozpoznania sprawy Sąd Rejonowy w K., a więc sąd, w którego w okręgu miała być popełniona znaczna część spośród zarzuconych czynów.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.