Sygn. akt IV KO 56/13
POSTANOWIENIE
Dnia 21 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dorota Rysińska (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk w sprawie A. K. oskarżonego z art. 207 § 1 kk i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w R. zawartego w postanowieniu tego Sądu z dnia 2 lipca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 kpk p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w M.
Uzasadnienie
Wystąpienie zostało umotywowane tym, że oskarżony do października 1996 r. był sędzią Sądu właściwego, a obecnie jest sędzią Sądu Okręgowego w G., nadrzędnym nad Sądem właściwym. Opisane w wystąpieniu stosunki służbowe między sędziami tego Sądu a oskarżonym, właściwość Sądu Okręgowego w G. – macierzystego Sądu oskarżonego – do rozpoznawania środków odwoławczych od orzeczeń Sądu Rejonowego w R., do którego wpłynęła sprawa, wymagają przekazania jej do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu w celu usunięcia ewentualnych wątpliwości co do bezstronności sędziów Sądu właściwego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wystąpienie zasługuje na uwzględnienie.
Oskarżony przez wiele lat był sędzią Sądu właściwego, a obecnie jest sędzią Sądu nadrzędnego. Spowodowało to wytworzenie się relacji służbowych między sędziami Sądu Rejonowego w R. a oskarżonym oraz między sędziami jego Sądu macierzystego, który rozpoznawałby środki odwoławcze, a oskarżonym.
Okoliczności te w odbiorze społecznym są w stanie wywoływać nawet uzasadnione przekonanie, że nie zostanie zachowany przez sędziów Sądu właściwego i nadrzędnego, konieczny obiektywizm w tej sprawie, który może zostać zachwiany nie tylko przez nieuzasadnioną łagodność, ale i nadmierną surowość.
Dlatego przekazano sprawę innemu Sądowi równorzędnemu, poza okręg Sądu Apelacyjnego w […], obejmującego swą właściwością Sąd Rejonowy w R. i Sąd Okręgowy w G.
