Sygn. akt IV KO 61/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 22 września 2016 r. SSN Jerzy Grubba w sprawie W. W. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 22 września 2016r. wniosku Sądu Rejonowego w K. z dnia 9 sierpnia 2016r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku
Uzasadnienie
Wniosek Sądu Rejonowego nie może zostać uznany za zasadny. Wniosek ten jest bowiem co najmniej przedwczesny. Nie ulega wątpliwości, że obecnie nie ma możliwości przetransportowania oskarżonego do zakładu karnego położnego w pobliżu siedziby Sądu właściwego do rozpoznania sprawy. Jednocześnie jednak, jak wynika z pkt 3 opinii sporządzonej przez biegłych psychiatrów i psychologa w dniu 23 maja 2016r (k. 164 – 169) oskarżony, zdaniem tych biegłych, „w czasie dokonywania zarzuconego czynu z powodu choroby psychicznej miał zniesioną zarówno zdolność rozumienia znaczenia czynu jak i możność pokierowania swoim postępowaniem, zachodzą przesłanki art. 31§1 k.k.”. Oczywistym jest, że rozstrzygniecie kwestii poczytalności oskarżonego w chwili dokonywania zarzuconych mu czyn ów jest fundamentalnym zagadnieniem każdego postępowania karnego. Decyzje w tym względzie w sposób oczywisty rzutują na dalsze losy sprawy karnej. Jednocześnie, działania podjęte dla takiego rozstrzygnięcia, nie wymagają obecności oskarżonego w K. Dopiero zaś wyjaśnienie tej kwestii, ewentualnie, może wymagać przekazania sprawy innemu sądowi niż ten, który jest właściwy do jej rozpoznania.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. kc
