Sygn. akt IV KO 69/13
POSTANOWIENIE
Dnia 23 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Jacek Sobczak SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) w sprawie M. M. oskarżonego z art. 224 kk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 października 2013 r., wniosku Sądu Rejonowego w B. z dnia 19 lipca 2013 r., o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 kpk postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w R.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 19 lipca 2013 r., Sąd Rejonowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy M. M. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, gdyż dotyczy ona oskarżonego, który zawiadomił o podłożeniu bomby w siedzibach Sądów Rejonowego i Okręgowego w B., chociaż wiedział; że zagrożenie nie istnieje. Przestępstwo zarzucone M. M. zostało popełnione na szkodę Sądu Rejonowego i Okręgowego w B. Prezes Sądu właściwego do rozpoznania sprawy zamierza działać w charakterze oskarżyciela posiłkowego.
Opisana sytuacja zdaniem Sadu wnioskującego może budzić wątpliwości co do obiektywnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W doktrynie i orzecznictwie dominuje pogląd, że przepis art. 37 k.p.k. określa wyjątek od zasady orzekania przez sąd miejscowo właściwy między innymi w sytuacji występowania okoliczności, które mogą stwarzać przekonanie społeczne (także mylne) o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.
postanowienie SN z 13 lipca 1995 r. OSNKW 1995 r., z. 910, poz. 68).
Przedstawiona sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż M. M. jest oskarżony o działanie między innymi na szkodę Sądu Rejonowego w B., którego Prezes będzie stroną postępowania. Rozpoznanie tej sprawy przez Sąd Rejonowy w B., byłoby niejako orzekaniem we własnej sprawie, co mogłoby wzbudzać wątpliwości co do bezstronności Sądu.
Biorąc powyższe rozważania pod uwagę Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
