Postanowienie Sądu Najwyższego z 22 listopada 2016 r.

Postanowieniem z dnia 7 października 2016 r. Sąd Rejonowy w Ż. wystąpił, w trybie art. 37 k.p.k., do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy przeciwko oskarżonemu J. Ż. innemu sądowi równorzędnemu – Sądowi Rejonowemu w W. – z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że aktualny stan zdrowia oskarżonego stanowi przeszkodę do brania przez niego udziału w czynnościach procesowych przed Sądem Rejonowym w Ż. , aczkolwiek nie uniemożliwia jego stawiennictwa przed Sądem Rejonowym w W. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w Ż. zasługuje na uwzględnienie.

Jak wskazuje się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, przez dobro wymiaru sprawiedliwości, które uzasadnia przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, w trybie określonym w art. 37 k.p.k., należy rozumieć także potrzebę doprowadzenia do przeprowadzenia procesu, który okazuje się być mało realny, z uwagi na stan zdrowia oskarżonego, bez odejścia od zasady właściwości miejscowej sądu (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 29 stycznia 2014 r., IV KO 111/13, LEX nr 1425023; z dnia 21 lipca 2011 r., III KO 51/11, LEX nr 860626). W realiach przedmiotowej sprawy przesłanka ta bez wątpienia zaistniała. Z opinii biegłego neurochirurga wynika, że aktualny stan zdrowia J. Ż. czyni go niezdolnym do odbywania podróży do Sądu w Ż. i uczestniczenia w rozprawach.

Z wywodu opinii wynika, że oskarżony wymaga dalszej diagnostyki, objęcia leczeniem przeciwbólowym, aczkolwiek może uczestniczyć w rozprawach przed Sądem Rejonowym w W. jako najbliższemu miejscu zamieszk ania. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przekazanie sprawy do prowadzenia innemu równorzędnemu sądowi – Sądowi Rejonowemu w W. , znajdującemu się najbliżej miejsca zamieszkania oskarżonego, skutecznie zapewni udział oskarżonego w postępowaniu sądowym.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.