Sygn. akt SNO 37/15
POSTANOWIENIE
Dnia 27 maja 2015 r. Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny w składzie następującym: Przewodniczący: SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca) Sędziowie: SSN Iwona Koper SSN Anna Kozłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu zażalenia obwinionego G. W. na postanowienie Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 5 marca 2015 r., w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania dyscyplinarnego postanowił: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniami z dnia 12 listopada 2007 r. i 9 czerwca 2008 r. zawiesił postępowanie dyscyplinarne do czasu zakończenia toczącego się wobec obwinionego G. W. postępowania karnego, cyt.
„w zakresie pokrywającym się z przewinieniami służbowymi wyszczególnionymi we wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej sygn. […]”.
Sąd Rejonowy w […] wyrokiem z dnia 9 października 2014 r., uznał G. W. za winnego dokonania zarzucanych mu czynów i wymierzył łączną karę pięciu lat pozbawienia wolności którą warunkowo zawiesił na okres dziesięciu lat próby, a także łącznie środek karny w postaci zakazu zajmowania stanowiska sędziego na okres dziesięciu lat.
Z uwagi na treść tego prawomocnego wyroku Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny postanowieniem z dnia 5 marca 2015 r., podjął zawieszone postępowanie dyscyplinarne.
Na to postanowienie zażalenie złożył obwiniony G. W. wnosząc o jego uchylenie. Według obwinionego, cyt. „skazanie w sprawie o sygn. akt […] wyrokiem Sądu Rejonowego w W. z dnia 9 października 2014 r. nie może stanowić podstawy podjęcia zawieszonego w sprawie […] postępowania, zwłaszcza, iż nastąpiło ono w trybie art. 335 § 1 k.p.k., a aktualny przebieg postępowania karnego wskazuje na zaistnienie przesłanek do wznowienia postępowania”. Obwiniony podnosi, że w toczącym się wobec pozostałych oskarżonych postępowaniu w sprawie II K 63/14, przesłuchani świadkowie zeznają odmiennie niż w postępowaniu przygotowawczym, cyt. „twierdząc, iż byli zmuszani przez przesłuchujących ich prokuratorów i agentów CBA”.
Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 28 września 2006 r., sygn. akt I KZP 8/06, OSNKW 2006, z. 10, poz. 87, Sąd Najwyższy stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne unormowane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.) toczy się niezależnie od postępowania karnego, także w wypadku jednoczesności i podmiotowo – przedmiotowej tożsamości tych postępowań. W takiej sytuacji postępowanie dyscyplinarne należy jednak zawiesić do czasu ukończenia postępowania karnego, gdy przemawia za tym wzgląd na ekonomię procesową lub konieczność zastosowania instytucji określonej w art. 108 § 4 tego Prawa (art. 22 § 1 k.p.k. stosowany odpowiednio), chyba że wystarczające jest zarządzenie przerwy lub odroczenie rozprawy.
Sąd Apelacyjny – Sąd Dyscyplinarny zawieszając postępowanie dyscyplinarne w sprawie obwinionego G. W. kierował się właściwie poglądem wyrażonym w podanej wyżej uchwale Sądu Najwyższego. Aktualnie nie istnieje już powód zawieszenia postępowania dyscyplinarnego, gdyż wobec G. W. zapadł 3 prawomocny wyrok skazujący, zaś podnoszone przez skarżącego okoliczności nie są tego rodzaju aby uzasadniały zawieszenie postępowania dyscyplinarnego.
Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy – Sąd Dyscyplinarny postanowił jak na wstępie.
