Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2012 r.

Sygnatura V CNP 10/12. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CNP 10/12

Sygn. akt V CNP 10/12 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2012 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

Prezes SN Tadeusz Ereciński w sprawie ze skargi H. G.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 19 lipca 2011 r., w sprawie z powództwa H. G.

przeciwko E. S.A.

o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2012 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie 2 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia skarżący wnosił o „wnikliwe rozpatrzenie mojego wyroku z dnia 19 lipca 2011 r.”

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Przepisu tego nie stosuje się – zgodnie z § 2 – w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.

Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia osobiście i nie jest osobą określoną w art. 871 § 2 k.p.c.

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 3986 § 3 k.p.c.).

db

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.