Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 24 czerwca 2008 r.

Sygnatura V CNP 29/08. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CNP 29/08

Sygn. akt V CNP 29/08 POSTANOWIENIE Dnia 24 czerwca 2008 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. Ł.

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. sygn. akt VI GCo (…) [WSC (…)] w sprawie z wniosku "W.(...)" Spółki z o.o. w Ł.

przy uczestnictwie To. Ł.

o nadanie klauzuli wykonalności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 czerwca 2008 r., odrzuca skargę.

Uzasadnienie D. Ł. wniósł osobiście skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 16 lipca 2007 r. w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.

Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art.

k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.

Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez dłużnika, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w postanowieniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.