Sygn. akt V CNP 49/07
Sygn. akt V CNP 49/07 POSTANOWIENIE Dnia 10 maja 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi Z.K.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w C.
z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt [...] w sprawie z wniosku Z.K.
przy uczestnictwie W.I.
o rozgraniczenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2007 r.
odrzuca skargę.
Uzasadnienie Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 stycznia 2007 r. Sąd Okręgowy w C. oddalił apelację wnioskodawcy Z.K. w sprawie o rozgraniczenie.
Wnioskodawca Z.K. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej postanowienia Sądu Okręgowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw.
brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez wnioskodawcę, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Ponadto skarga nie spełnia wszystkich wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Zawiera bowiem nieusuwalne braki. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
