Sygn. akt V CSK 120/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 września 2017 r. SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku J. L. przy uczestnictwie […] G. […] Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 września 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 13 czerwca 2016 r., sygn. akt II Ca […] , odmawia przyjęci a skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. może być osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających realizację publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne.
Nie w każdej zatem sprawie, nawet w takiej, w której rozstrzygnięcie oparte jest na błędnej subsumpcji czy wadliwej wykładni prawa, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Podkreślenia wymaga, że Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie jest jego rolą korygowanie ewentualnych błędów w zakresie stosowania czy wykładni prawa w każdej indywidualnej sprawie. Autor skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie powołał się na wystąpienie zagadnień prawnych mających jego zdaniem budzić wątpliwości w orzecznictwie, które sformułował w postaci sześciu pytań.
Zagadnienia te, podobnie jak uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania, a także uzasadnienie podstaw skargi, jest identyczne, jak w wielu sprawach, w których wyjaśniono już szczegółowo przyczyny odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania, przy taczając orzeczenia Sądu Najwyższego dotyczące poruszanych w skargach kwestii prawnych. Przykładowo wskazać można sprawy V CSK 465/13, V CSK 593/13, V CSK 615/13, V CSK 667/13, V CSK 670/13, V CSK 671/13, V CSK 575/13, V CSK 10/14, V CSK 636/14. Zagadnienia prawne, na które powołuje się skarżący, nie są zatem precedensowe.
Stanowisko Sądu Najwyższego co do przyczyn do rozpoznania tych identycznych skarg jest znane, nie powtarzania wyjaśnień w każdej kolejnej sprawie. odmowy ma więc przyjęcia potrzeby Wobec powyższego i w braku innych przyczyn uzasadniających przyjęcie skargi do rozpoznania, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 398 9 § 2 k.p.c. aw aj
