Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 7 listopada 2019 r.

Sygnatura V CSK 240/19. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CSK 240/19

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 7 listopada 2019 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski

w sprawie z wniosku T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. przy uczestnictwie J. D. o zasiedzenie służebności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 listopada 2019 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 czerwca 2018 r., sygn. akt III Ca (…)

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na oczywistą zasadność skargi, mającą właśnie wynikać z oczywiście nieprawidłowej oceny „widoczności” służebności. Jest to jednak kwestionowanie dokonanych przez sąd meriti ustaleń faktycznych. Tymczasem ani ustalenia faktyczne, ani ocena dowodów, nie mogą w ogóle być przedmiotem zarzutów kasacyjnych, zatem tym bardziej nie mogą przemawiać za oczywistą zasadnością skargi. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg i do rozpoznania. as] aj

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.