Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 16 listopada 2017 r.

Sygnatura V CSK 288/17. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CSK 288/17

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 listopada 2017 r. SSN Agnieszka Piotrowska

w sprawie z powództwa P. w Z. przeciwko R.D. o wydanie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 listopada 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I ACa (…)

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania 2) zasądza od strony powodowej na rzecz pozwanego koszty postępowania kasacyjnego w kwocie 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych.

Uzasadnienie

W związku ze skargą kasacyjną powoda P. w Z. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) należy podnieść, co następuje: Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia przysługującym od prawomocnych orzeczeń sądu drugiej instancji, służącym ochronie interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i stosowania prawa, wkład Sądu Najwyższego w rozwój juryspruden cji i prawa pozytywnego oraz eliminowanie z obrotu prawnego orzeczeń wydanych w postępowaniu nieważnym lub orzeczeń oczywiście niezgodnych z prawem. Taka konstrukcja i rola skargi kasacyjnej powoduje konieczność poddania jej kontroli wstępnej pod kątem spełniania kryteriów kwalifikujących do przedstawienia skargi Sądowi Najwyższemu w celu merytorycznego rozpoznania.

Stosownie do 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania w razie wykazania przez stronę, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych, budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący przytoczył przesłankę z art. 398 9 § 1 punkt 4 k.p.c., a więc oczywistą zasadność skargi.

Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej na jej oczywistej zasadności wymaga wykazania przez skarżącego niewątpliwej, widocznej na pierwszy rzut oka ( prima facie ), bez konieczności pogłębionej analizy, sprzeczności wykładni lub zastosowania prawa materialnego lub procesowego z brzmieniem przepisów lub powszechnie przyjętymi regułami interpretacji (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2008 r., I UK 218/07, z dnia 26 lutego 2008 r., II UK 317/07, z dnia 9 maja 2008 r., II PK 11/08, z dnia 21 maja 2008 r., I UK 11/08, z dnia 9 czerwca 2008 r., II UK 38/08, niepubl.).

W ocenie skarżącego przejawia się ona w naruszeniu art.355 § 2 k.c. przez przyjęcie, że przedsiębiorca budowlany dokonując zakupu maszyny budowlanej od swojego kontrahenta w celu zaliczenia ceny na poczet wymaganego zobowiązania sprzedającego, dokonuje zakupu okazjonalne go i nie związanego z prowadzoną przez siebie działalnością i w związku z tym nie można wymagać od nabywcy dochowania należytej staranności uwzględniającej zawodowy charakter prowadzonej przez niego działalności. Skarżący nie przedstawił jednak wywodu jurydycznego przekonującego o widocznej prima vista wadliwości zaskarżonego orzeczenia, a nie jest tym zakresie wystarczające odwołanie się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych. W tym stanie rzeczy. orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego, który wniósł odpowiedź na skargę kasacyjną, orzeczono na podstawie art. 98 i art. 99 w związku z art. 108 w związku z art. 398 21 i 391§ 1 k.p.c. jw

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.