Sygn. akt V CSK 32/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 23 czerwca 2016 r. SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa D. P. przeciwko D. S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 21 września 2015 r., sygn. akt I ACa 418/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 1800 zł (jeden tysiąc osiemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Określone w art. 398 4 § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 2 k.p.c. - zważywszy zwłaszcza, że zaskarżone orzeczenie cechuje się prawomocnością - może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania.
Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniesionej przez pozwaną skardze kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oparty został na przesłance wskazanej w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Sformułowane w ujęciu strony skarżącej na s. 4 -11 oba zagadnienia nie odpowiadają wymaganiu przewidzianemu w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. Sprowadzają się one do pytania o rozkład ciężaru dowodu, a więc o wykładnię art. 6 k .c. i art. 232 k.p.c., oraz do pytania o wykładnię art. 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c. Potrzeby dokonania przez Sąd Najwyższy wykładni przepisów prawnych nie można utożsamiać z występowaniem istotnego zagadnienia prawnego, gdyż są to odrębne przesłanki ustawowe przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, czego dowodzi brzmienie art. 398 9 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
W tym stanie rzeczy należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i § 3 k.p.c. oraz na podstawie § 6 pkt 6 w zw. z § 13 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 (Dz.U. 2013, poz. 461), znajdującego zastosowanie na podstawie § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. 2015, poz. 1800). aj 3
