Sygn. akt V CSK 411/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 28 grudnia 2016 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa A. Spółki z o.o. Spółki Komandytowo -Akcyjnej w W. przeciwko R. B. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 grudnia 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I ACa (…)
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną, a jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania powołał się na potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości ora z na oczywistą zasadność skargi. Potrzebę wykładni skarżący wywodzi stąd, że dwa różne sądy względem pozwanego odmiennie oceniły, czy zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego z urzędu.
Tak ujęta rozbieżność w orzecznictwie nie uzasadnia jednak przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ze względu na publicznoprawny charakter tego środka prawnego chodzi bowiem o rozbieżność w orzecznictwie różnych sądów powszechnych, a zwłaszcza Sądu Najwyższego, w podobnych sprawach. Co więcej, nie jest też prawdą to, jak wskazano w odpowiedzi na skargę, w tej sprawie chodziło o dwa zupełnie różne postępowania: ze skargi na czynność komornika i odszkodowawcze, więc nie można powiedzieć, że ta sama kwestia została inaczej oceniona. Dodać też trzeba, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona – wyraźnie w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia wskazano, że komornik działał w zaufaniu do treści Krajowego Rejestru Sądowego, a domniemanie prawdziwości wpisu nie zostało skutecznie zakwestionowane. Uwzględniając okoliczności tej sprawy, należy przyjąć, że pogląd ten jest uzasadniony.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skarg i do rozpoznania. db
