Sygn. akt V CSK 478/17
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 16 marca 2018 r. SSN Kazimierz Zawada w sprawie z wniosku T. Dystrybucja S.A. w K. przy uczestnictwie Gminy Miejskiej G. i Spółdzielni Mieszkaniowowej "N ." w G. o zasiedzenie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania Gminy Miejskiej G. od postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 9 lutego 2017 r., sygn. akt II Ca ../16, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Tak ujęta instytucja tzw. przedsądu jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także ze sformułowanymi przez Radę Europy zaleceniami dopuszczającymi wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Uczestniczka postępowania, Gmina Miejska G., zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu Sądu Okręgowe go w L. z dnia 9 lutego 2017 r. naruszenie art. 7, 172 § 1 i 2, art. 176, 292, 352 § 1, art. 305 4 i art. 341 k.c., art. 234 k.p.c. oraz art. 9 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. z 1990 r. Nr 32, poz. 191 ze zm.) - w różnych układach i powiązaniach.
Wniosek o przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej uczestniczka postępowania uzasadniła: 1) wystąpieniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego w postaci konieczności rozstrzygnięcia, czy dla udowodnienia przeniesienia posiadania urządzeń przesyłowych pomiędzy wnioskodawcą, a jego poprzednikiem prawnym wystarczające jest wykazanie następstwa prawnego pomiędzy tymi podmiotami, czy też niezbędne jest przedstawienie dowodów, potwierdzających wprost przeniesienie posiadania urządzeń przesyłowych, 2) oczywistą zasadnością złożonej skargi kasacyjnej, dlatego że Sąd Okręgowy uznał, iż dla udowodnienia przeniesienia posiadania urządzeń przesyłowych pomiędzy wnioskodawcą, a jego poprzednikiem prawnym wystarczające jest istnienie następstwa prawnego pomiędzy tymi podmiotami, jak też przyjął, że uczestnik nie obalił domniemania dobrej wiary wnioskodawcy, co skutkowało bezpodstawnym ustaleniem, że Sąd pierwszej instancji słusznie stwierdził zasiedzenie na rzecz wnioskodawcy z dniem 28 maja 2010 r., zamiast uznać, że zasiedzenie mogłoby nastąpić dopiero z upływem 28 maja 2020 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Powołanie się przez skarżącego na takie zagadnienie wymaga jego sformułowania oraz uzasadnienia występowania w sprawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 2 2 listopada 2007 r., I CSK 326/07, z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05). Tymczasem zagadnienie wskazane w skardze kasacyjnej wchodzi w zakres problematyki, która była już przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego.
Według stanowiska Sądu Najwyższego, do wykazania przeniesienia posiadania służebności przesytu przez przed siębiorstwo przesyłowe nie jest konieczne udowodnienie przeniesienia przez jego poprzednika prawnego konkretnie oznaczonych urządzeń technicznych, wystarczy wykazanie, że urządzenia służące do przesyłu istniały w oznaczonym miejscu, były wykorzystywane do tego celu i działanie to jest kontynuowane. W przypadku linii energetycznej wystarczające jest wykazanie jej trwałego, niepodlegającego zmianom przebiegu i lokalizacji na nieruchomości obciążonej, nie ma natomiast istotnego znaczenia skład techniczny urządzeń przesyłowych i protokolarne potwierdzenie ich przekazania następcy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 marca 2017 r., V CSK 356/16). Skarżąca nie przedstawiła argumentów przemawiających za potrzebą ponownego zajęcie stanowiska przez Sąd Najwyższy w tej kwestii.
Tym samym brak podstaw nie tylko do stwierdzenia oczywistej zasadności wniesionej skargi kasacyjnej, z przyczyn w niej wskazanych, ale w ogóle do uznania, że z tych przyczyn mogło dojść do naruszenia prawa.
Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. jw kc
