Sygn. akt V CSK 681/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 8 czerwca 2017 r. SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku Ł. S. przy uczestnictwie P. […] S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 czerwca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt III Ca […]
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestnika kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazano wyłącznie na występowanie na tle tej sprawy istotnego zagadnienia prawnego sprowadzającego się do tego, czy dopuszczalne jest zasiedzenie przez przedsiębiorcę przesyłowego służebności gruntowej o treści służebności przesyłu przed wejściem w życie przepisów o służebności przesyłu.
Z jednej strony można twierdzić, że formalnie kierunek wykładni Sąd Najwyższy nie został dotychczas podważony, a zatem z perspektywy linii orzeczniczej Sąd Najwyższy kwestia została już wyjaśniona – brak zatem podstaw dla przyjęcia skargi do rozpoznania. Z drugiej jednak strony trudno nie zauważyć, że wzrosła liczba podmiotów kwestionujących ten kierunek wykładni. Nie ma jednak podstaw do twierdzenia, aby kierunek wykładni Sąd Najwyższy był sprzeczny z Konstytucją. Co więcej, trudno nawet wyobrazić sobie konsekwencje orzeczenia o tym, że tak powszechnie stosowana norma prawna jest sprzeczna z Konstytucją – oznaczałoby to lawinę postępowań i godziło w kluczowe dla państwa prawa zasady pewności prawa i stabilności obrotu. Zatem do zakwestionowana wykładni Sądu Najwyższego niezbędne byłyby naprawdę fundamentalne argumenty, a takich nie ma.
Poza tym niejednokrotnie się zdarza, że strony próbują kwestionować przed Trybunałem Konstytucyjnym treść normy prawnej wywiedzionej w orzecznictwie Sądu Najwyższego – dopóki jednak nie ma orzeczenia Trybunału, samo skierowanie do niego pytania prawnego (sygn. akt P 10/16) nie oznacza zakwestionowania domniemania zgodności normy prawnej z Konstytucją. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. aw aj
