Sygn. akt V CSK 94/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Tadeusz Ereciński Dnia 20 lipca 2016 r. w sprawie z powództwa K. Z. i G. B. przeciwko "L. " Sp. z o.o. w Z. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lipca 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 3 września 2015 r., sygn. akt X Ga 196/15, odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od strony pozwanej na rzecz powodów kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania – nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p. c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa. Jak wyjaśniono w orzecznictwie Sądu Najwyższego przedstawienie okoliczności, uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na występujące w sprawie istotne zagadnienie prawne, polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen.
Konieczne jest wyjaśnienie, jakie zagadnienie prawne występuje w sprawie i dlaczego jest ono istotne, albo określenie, które przepisy wymagają wykładni Sądu Najwyższego, ze wskazaniem, na czym polegają związane z tym poważne wątpliwości, lub z przedstawieniem rozbieżności występujących w orzecznictwie sądów (por. np. postanowienia z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że zakres przedmiotowy pojęcia „wytyczne dla wnioskodawców…” został już wyjaśniony w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że wyjaśnienie tego pojęcia niczego nie zmienia w ocenie podstawy i zasadności roszczenia powodów, że co do charakteru prawnego „dokumentów stanowiących system realizacji programów operacyjnych” wypowiedział się Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia grudnia 2011 r., P 1/11, oraz że wątpliwości co do charakteru tych dokumentów występowały jedynie w orzecznictwie sądów administracyjnych, a nie sądów powszechnych.
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398 21 k.p.c. aj
