Postanowienie Sądu Najwyższego z 19 października 2017 r.

Według art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla. Pozwany zarzucił we wniesionej skardze kasacyjnej wyrokowi Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 19 sierpnia 2016 r. naruszenie art. 471, 361 § 1 i 2, art. § 1 i 2 oraz art. 5 w zw. z art. 387 § 2 k.c., a wniosek o przyjęcie złożonej skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił potrzebą wykładni przepisów art. 471, 361 § 1 i 2 oraz art. 363 § 1 i 2 k.c., wywołujących – w jego ocenie – po ważne wątpliwości w orzecznictwie sądów co do tego, czy szkoda spowodowana wadą wynikłą z nienależytego wykonania umowy, polegającego na wydaniu kupującemu wadliwej rzeczy, wyraża się różnicą między wartością rynkową rzeczy niewadliwej a wartością rzeczy wadliwej, czy też różnicą między ceną sprzedaży rzeczy a wartością rzeczy wadliwej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania ze względu na przesłankę przewidzianą w art. 398 9 § 1 pkt 2 k.p.c. ( potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów ) jest uzależnione od wykazania, że treść powołanych w skardze przepisów prawa nie została dostatecznie wyjaśniona w dotychczasowym orzecznictwie lub że istnieje potrzeba zmiany dotychczasowej wykładni tych przepisów. Gdy w ramach stosowania wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów powstały już w orzecznictwie rozbieżności, skarżący powinien te rozbieżności przedstawić, jak też wykazać, że dokonanie postulowanej wykładni jest niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07, z dnia 11 stycznia 2008r., I UK 283/07, z dnia 13 czerwca 2008r., III CSK 104/08, z dnia 12 grudnia 2008 r., II PK 220/08, z dnia 8 lipca 2009 r., I CSK 11/09). Skarżący nie wykazał, aby w sprawie zachodził a potrzeba wykładni powołanych we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania przepisów art. 471, 361 § 1 i 2 oraz art. 363 § 1 i 2 k.c. Wątpliwości skarżącego mają w istocie charakter pozorny, zmierzają do poddanie zaskarżonego wyroku kontroli kasacyjnej, mimo braku ku temu podstaw.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy omówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanego do rozpoznania, a kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął na podstawie art. 102 k.p.c. aj 3