Sygn. akt V CZ 55/07
Sygn. akt V CZ 55/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 czerwca 2007 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek SSN Barbara Myszka (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. T.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W.
z dnia 31 maja 2006 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 czerwca 2007 r., zażalenia R. T.
na postanowienie Sądu Okręgowego w W.
z dnia 16 listopada 2006 r., odrzuca zażalenie.
Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd Okręgowy odrzucił skargę R. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia tego Sądu z dnia 31 maja 2006 r. oddalającego apelację skarżącego od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2006 r., którym orzeczono o władzy rodzicielskiej nad jego małoletnimi dziećmi. Sąd Okręgowy stwierdził, że wniesiona skarga nie spełniała wymagań formalnych określonych w art. 4245 k.p.c. oraz że pomimo wezwania wskazane braki nie zostały przez skarżącego uzupełnione (art.
4246 k.p.c.).
Skarżący w osobiście sporządzonym zażaleniu wniósł o uchylenie powyższego postanowienia.
Sąd Okręgowy przedstawił zażalenie wraz z aktami sprawy Sądowi Najwyższemu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Dotyczy ono także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Zastępstwo to nie jest wymagane w postępowaniu o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego oraz gdy stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa.
Przewidziany w powyższym przepisie przymus adwokacko-radcowski obejmuje wszystkie postępowania toczące się przed Sądem Najwyższym, w tym postępowanie zainicjowane skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 i nast. k.p.c.).
Zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego zostało sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c., żalący bowiem nie wykazał, by należał do kręgu osób zwolnionych od przymusu adwokacko-radcowskiego.
Środki odwoławcze objęte przymusem, sporządzone z naruszeniem art. 871 k.p.c. podlegają odrzuceniu jako „z innych przyczyn” niedopuszczalne.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, art. 39821 i art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
kg
