Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 21 lipca 2011 r.

Sygnatura V CZ 61/11. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CZ 61/11

Sygn. akt V CZ 61/11 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Marta Romańska (sprawozdawca) SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z powództwa C. Spółki z o.o. w S.

przeciwko J. Z.

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2011 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 30 marca 2011 r., odrzuca zażalenie.

Uzasadnienie Postanowieniem z 30 marca 2011 r. Sąd Okręgowy zwolnił pozwanego od kosztów sądowych powyżej kwoty 1.000 zł, oddalając wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie oraz wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zdaniem Sądu Okręgowego, pozwany, pomimo niewskazania przez niego żadnych źródeł dochodu, ma możliwość ponoszenia kosztów postępowania do kwoty 1.000 zł, na co wskazuje opłacanie przez niego alimentów oraz rat kredytu, a ponadto otrzymanie przez niego w postępowaniu, którego dotyczy wniosek o wznowienie, zwrotu opłaty sądowej w kwocie 750 zł.

W zażaleniu na to postanowienie pozwany zaskarżył je w części oddalającej dalej idące wnioski, wnosząc o zwolnienie go od kosztów sądowych do kwoty 1.000 zł oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. wyliczone zostały wyczerpująco rodzaje postanowień sądu drugiej instancji, na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego. Przepis ten nie wymienia wydanych w postępowaniu apelacyjnym postanowień: oddalających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz oddalających wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, które zostały zaskarżone rozpoznawanym zażaleniem. W konsekwencji, zażalenie w tym zakresie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu, co potwierdza konsekwentne orzecznictwo Sądu Najwyższego (por. m.in. postanowienia: z 16 lipca 2008 r., II CZ 40/08, niepubl. oraz z 3 marca 2000 r., III CZ 192/99, niepubl.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art.

39821 k.p.c. w zw. z art. 370 k.p.c. orzeczono jak na wstępie.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.