Postanowienie Sądu Najwyższego z 20 lutego 2018 r.

Sąd Okręgowy we W. postanowieniem z dnia 5 grudnia 2017 r. odrzucił skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku tego Sądu w z dnia 20 lipca 2017 r. w części dotyczącej rozstrzygnięcia uchylającego wyrok Sądu Rejonowego we W. co do żądania zapłaty kwoty 5096,55 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie; jednocześnie odrzucił skargę kasacyjną w pozostałej części wskazując, że wartość objętego nią przedmiotu zaskarżenia wynosi 49.085,80 zł. Sąd Okręgowy zauważył, że skoro powódka skutecznie cofnęła pozew co do kwoty 5.096,55 zł - wobec cofnięcia pozwu w tym zakresie ze zrzeczeniem się roszczenia – to strona pozwana nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia umarzającego postępowanie w tej części. Wartość przedmiotu zaskarżenia – pomniejszona o tę kwotę - wynosi 49.085,80 zł, a wiec jest niższa od progu przewidzianego w art. 398 2 § 1 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie strona pozwana wniosła o jego uchylenie, zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 398 6 § 2 k.p.c. oraz art. 398 2 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd pierwszej instancji zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 54.182,35 zł z ustawowymi odsetkami, a Sąd drugiej instancji, na skutek apelacji strony pozwanej, uchylił ten wyrok w części obejmującej rozstrzygnięcie co do kwoty 5.096,55 zł i w tym zakresie umorzył postępowanie z uwagi na cofnięcie pozwu i zrzeczenie się tej części roszczenia Interes prawny w zaskarżeniu, określany jako gravamen, rozumiany jest – najogólniej rzecz ujmując - jako pokrzywdzenie polegające na niekorzystnej dla strony różnicy między zgłoszonym przez nią żądaniem a sentencją zaskarżonego orzeczenia.

Brak tak rozumianego interesu prawnego prowadzi do odrzucenia środka odwoławczego (zob. m.in. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2014 r., III CZP 88/13, OSN 2014, Nr 11, poz. 108; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 1997 r., I CKN 57/97, OSNCP 1997, Nr 11, poz. 166). Sąd Okręgowy trafnie więc uznał, że – z uwagi na skuteczne cofnięcie pozwu co do kwoty 5.096,55 zł - umorzenie postępowania w tym zakresie jest korzystne dla strony pozwanej, co oznacza, że nie ma ona interesu prawnego w kwestionowaniu tej części rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 398 2 § 1 k.p.c. , skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych.

Należy podkreślić, że dla określenia tej wartości bez znaczenia pozostaje okoliczność, iż pozwana zaskarżyła wyrok w całości, gdyż – jak wskazano powyżej - nie ma ona interesu prawnego w zaskarżeniu korzystnej dla siebie części rozstrzygnięcia. Podniesiony w zażaleniu zarzut, oparty na odmiennym - wadliwym - założeniu, nie mógł wywrzeć zamierzonego skutku.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 14 w związku z art. 394 1 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. aj a.ł