Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 6 października 2011 r.

Sygnatura V CZ 72/11. Sąd Najwyższy, Izba Cywilna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V CZ 72/11

Sygn. akt V CZ 72/11 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2011 r.

Sąd Najwyższy w składzie :

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSA Marek Machnij w sprawie z powództwa D. K.

przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu w W.

o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 października 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 kwietnia 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 30 listopada 2010 r.

Podkreślił, że powód złożył wniosek o zwolnienie go od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej, nie dołączając wymaganego przez art. 102 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.; dalej: „u.k.s.c.”) oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Wniosek ten zatem zwrócono oraz wezwano pełnomocnika powoda do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej, która jednak nie została uiszczona. Powód wniósł dnia 18 kwietnia 2011 r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku i wnioskiem o zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej, załączając oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania. Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu jako niedopuszczalny oraz oddalił wniosek o zwolnienie powoda od kosztów postępowania w przedmiocie skargi kasacyjnej jako bezprzedmiotowy.

Powód wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 11 kwietnia 2011 r. Podkreślił, że brak oświadczenia powoda nie mógł być podstawą odrzucenia skargi, skoro Sąd Apelacyjny, ustanawiając pełnomocnika z urzędu, kierował się sytuacją materialną powoda.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W okolicznościach niniejszej sprawy powód odbywa karę w więzieniu, występował o 80 000 zł zadośćuczynienia przeciwko Skarbowi Państwa – Zakładowi Karnemu. Sąd Okręgowy oddalił powództwo, twierdząc, że jest spełniona przesłanka bezprawności związana z przeludnieniem celi, ale nie ma winy pozwanego.

Zgodnie z art. 102 ust. 1 u.k.s.c., do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych powinno być dołączone oświadczenie obejmujące szczegółowe dane 3 o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Oświadczenie to sporządza się według ustalonego wzoru. Jeżeli oświadczenie nie zostało złożone albo nie zawiera wszystkich wymaganych danych, stosuje się art. 130 k.p.c. W niniejszej sprawie powód złożył ostatnie oświadczenie dnia 10 sierpnia 2009 r. Zdaniem Sądu Najwyższego w niniejszym składzie, nadmiernym formalizmem jest odrzucenie skargi kasacyjnej z tej przyczyny, że powód nie złożył ponownego oświadczenia, w sytuacji, gdy Sąd Apelacyjny niejako z urzędu zna sytuację życiową i majątkową powoda.

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 3941 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 39815 § 1 k.p.c.).

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.