Sygn. akt V KB 5/22
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 19 stycznia 2023 r. SSN Mariusz Łodko w sprawie z wniosku obrońcy skazanego M. W. o zbadanie spełnienia przez SSN Adama Rocha wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu oraz postępowaniu po powołaniu w sprawie o sygn. akt V KK 360/21, po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu w Izbie Karnej na podstawie art. 430 w zw. z art. 432 in principio k.p.k. w zw. z art. 29 § 24 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 1904 ze zm.) p o s t a n o w i ł: wniosek obrońcy skazanego M. W. o zbadanie spełnienia przez SSN Adama Rocha wymogów niezawisłości i bezstronności, złożony w sprawie o sygn. akt V KK 360/21, pozostawić bez rozpoznania.
Uzasadnienie
Sędzia SN Adam Roch został wyznaczony do rozpoznania kasacji w sprawie o sygn. akt V KK 360/21. Dnia 16 sierpnia 2022 r. obrońca skazanego M. W. złożył na podstawie art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności SSN Adama Rocha. W pismach z 16 i 19 grudnia 2022 r. obrońcy skazanego M. W. cofnęli wniosek. Do pisma z 16 grudnia 2022 r. dołączono również oświadczenie skazanego M.W. zobowiązujące jego obrońcę do cofnięcia wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z a rt. 29 § 15 ustawy o Sądzie Najwyższym, rozpoznanie wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu oraz postępowania po powołaniu następuje w składzie pięciu sędziów Sądu Najwyższego. Przepis ten określa skład sądu w sytuacji podjęcia czynności rozpoznawczych, mających z założenia doprowadzić do rozstrzygnięcia merytorycznego, w ramach którego możliwe jest wydanie tylko dwóch rodzajów orzeczeń, tj. oddalenia wniosku (art. 29 § 17 ustawy o Sądzie Najwyższym ) lub wyłączenia sędziego (art. 29 § 18 ustawy o Sądzie Najwyższym ). A contrario, w składzie przewidzianym w art. 29 § 15 ustawy o Sądzie Najwyższym, nie jest wymagane wydawanie orzeczeń o charakterze formalnym, jak np. odrzucenia wniosku lub pozostawienia go bez rozpoznania.
Zgodnie z art. 29 § 24 ustawy o Sądzie Najwyższym, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności (…) stosuje się odpowiednio przepisy o zażaleniu obowiązujące w postępowaniu, którego wniosek dotyczy. W związku z cofnięciem przez obrońców skazanego wniosku, zastosowanie ma art. 431 § 1 k.p.k., który uprawnia podmiot, który złożył środek odwoławczy, do jego cofnięcia. W przypadku cofnięcia środka odwoławczego wniesionego na korzyść oskarżonego przez jego obrońcę, wymagana jest dodatkowo zgoda oskarżonego (art. 431 § 3 k.p.k.). Zgodnie z art. 432 in principio k.p.k. sąd, który ma rozpoznać środek odwoławczy, pozostawia cofnięty środek odwoławczy bez rozpoznania.
Uwzględniając treść art. 29 § 24 ustawy o Sądzie Najwyższym, cofnięcie wniosku o zbadanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności (…), cofniety wniosek należało pozostawić bez rozpoznania. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w części dyspozytywnej postanowienia. 3
