Postanowienie Sądu Najwyższego z 16 stycznia 2018 r.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2017 r. Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego o rozważenie możliwości przekazania w trybie art. 37 k.p.k. sprawy toczącej się przeciwko J. W. o przestępstwo wyczerpujące dyspozycję art. 270 § 1 k.k., innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W uzasadnieniu postanowienia sąd ten powołując się na stan zdrowia oskarżonego oraz wnioski wynikające z opinii biegłych, wskazał na niezbędność przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, tj. Sądowi Rejonowemu w C. , co umożliwi oskarżonemu, zgodnie z wyrażoną przez niego wolą, możliwość osobistego udziału w wyznaczonych rozprawach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 37 k.p.k. umożliwia przekazanie sprawy do innego równorzędnego sądu, gdy dobro wymiaru sprawiedliwości za tym przemawia. Jest to przepis o charakterze wyjątkowym. Treść tej klauzuli sprowadza się także do takich sytuacji, które niosą za sobą realne zagrożenie dla sprawności procesu, z uwzględnieniem wszakże praw oskarżonego. Jeżeli więc oskarżony chce z prawa do uczestniczenia w rozprawach sądowych korzystać, to uprawnienie to należy oskarżonemu zagwarantować, dbając jednocześnie o to, aby proces toczył się sprawnie. Tak więc przepis art. 37 k.p.k. musi być rozważany w tych układach procesowych, w których stan zdrowia oskarżonego uniemożliwia lub znaczenie utrudnia prowadzenie postępowania w sądzie właściwym, a jednocześnie z postawy oskarżonego nie wynika, aby rezygnował on z prawa do udziału w procesie.

Skorzystanie z możliwości odstępstwa od reguły rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, jaką przewiduje art. 37 k.p.k ., prowadzi wówczas do usunięcia przeszkody uniemożliwiającej, czy utrudniającej zakończenie sprawy. Z wywołanej w sprawie opinii biegłych wynika (k. 497- 500), że o ile stan zdrowia oskarżonego i skierowanie go na zabieg operacyjny, stanowi przeciwskazanie do uczestnictwa w postępowaniu sądowym toczącym się przed sądem właściwym, o tyle oskarżony mógłby brać udział w postępowaniu przed sądem w miejscu jego zamieszkania - w C. . Zważywszy zatem na treść tej opinii oraz mając na uwadze, że pozostawienie sprawy do rozpoznania właściwemu sądowi utrudniałoby w sposób znaczący sprawne przeprowadzenie postępowania i wydanie orzeczenia w tej sprawie, należało na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w C ..

Mając na uwadze powyższe okoliczność, orzeczono jak w dyspozytywnej części postanowienia. aw