Sygn. akt V KO 155/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 27 stycznia 2025 r. SSN Andrzej Tomczyk w sprawie z zażalenia T. R. , po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu 27 stycznia 2025 r. wniosku Sądu Rejonowego w Kaliszu o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł przekazać sprawę do rozpoznania w Oleśnicy. Sądowi Rejonowemu [J.J.]
Uzasadnienie
Postanowieniem asesora Prokuratury Rejonowej Łódź - Bałuty z 22 października 2024 r. w sprawie […] umorzono śledztwo w sprawie przedstawienia przez biegłych psychiatrów 24 stycznia 2022 r. w K. fałszywej opinii sądowo - psychiatrycznej dotyczącej stanu zdrowia podejrzanego, mającej służyć jako dowód w postępowaniu o sygn. II K 1246/22 Sądu Rejonowego w Koninie, tj. o czyn z art. 233 § 4 k.k., wobec stwierdzenia, iż czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego, z art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k. Na to postanowienie zażalenie złożył T. R.. Sąd Rejonowy w Kaliszu właściwy do rozpoznania sprawy z zażalenia T. R., postanowieniem z 9 grudnia 2024 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o jej przekazanie innemu sądowi równorzędnemu, motywując to faktem, iż sprawa będąca przedmiotem postępowania dotyczy czyn ów, które miały być związane działaniami podjętymi przez A. G. , która do października 2024 r. była sędzią Sądu wnioskującego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Nie budzi wątpliwości, że stosowanie przepisu art. 37 k.p.k. ma wyjątkowy charakter z uwagi na możliwość odstąpienia od właściwości miejscowej sądu. Przekazanie sprawy powinno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zagrażać, w wypadku rozpoznania sprawy przez sąd właściwy, dobru wymiaru sprawiedliwości. Za takie okoliczności można uznać tego rodzaju sytuacje, które mogą wywierać wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie, nawet mylne, o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por.: postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 lipca 1995 r., III KO 34/95, OSNKW 1995, nr 9 -10, poz. 68 i z dnia 13 listopada 2008 r., IV KO 130/08, R-OSNKW 2008, poz. 2280). Wystąpienie takich okoliczności sygnalizuje w przedmiotowej sprawie Sąd Rejonowy w Kaliszu.
Sprawa wprawdzie dotyczy czynów biegłych sądowych, ale związana jest z zachowaniami byłej sędzi tego Sądu – A. G., z którą wszyscy sędziowie t amte jszego Sądu się znają i utrzymują relacje wykraczające poza wyłącznie służbowe. Nie bez znaczenia pozostaje też stanowisko skarżącego, który w zażaleniu wnioskuje o przekazanie sprawy do innego okręgu sądowego, zarzucając A. G. powiązania z sędziami Sądu Okręgowego w Kaliszu. Taka sytuacja bezsprzecznie w odbiorze społecznym mogłaby wywołać przekonanie o możliwości braku obiektywizmu orzekających w tej sprawie sędziów Sądu Rejonowego w Kaliszu. W związku z tym, Sąd Najwyższy w pełni podzielając argumentację sądu występującego zawartą w uzasadnieniu postanowienia, przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w Oleśnicy, jako równorzędnemu Sądowi Rejonowemu w Kaliszu. ł.n
