Postanowienie Sądu Najwyższego z 14 maja 2019 r.

Wyrokiem z dnia 18 maja 2005 r., sygn. akt II AKa […] , Sąd Apelacyjny w […] utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 19 stycznia 2005 r., sygn. akt III K […] , którym B. B. został skazany za przestępstwo z art. 18 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 2 k.k. na karę 10 lat pozbawienia wolności. We wniosku z dnia 18 grudnia 2018 r. skazany B.B. domaga się ustanowienia obrońcy z urzędu celem „wznowienie zakończonych postępowań prowadzonych przeciwko niemu o przestępstwa z art. 280 k.k., art. 284 k.k., 286 k.k., 310 k.k., które objął wyrok łączny”. W piśmie tym skazany wskazał, że dysponuje „nowymi dowodami” . Zarządzeniem z dnia 25 lutego 2019r. wezwano skazanego o udzielenie informacji – w terminie 7 dni – jakie to nowe okoliczności mają stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania, pod rygorem skierowania wniosku na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku. Powyższe zarządzenie skazany odebrał w dniu 15 marca 2 019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. W myśl 545 § 3 k.p.k. sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, bez wzywania strony do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Sąd nie rozpoznaje merytorycznie wniosku, nie bada więc jego zasadności pod kątem ewentualnych podstaw wznowienia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednoznacznie wskazuje się, że instytucja wznowienia postępowania należy do kręgu nadzwyczajnych środków zaskarżenia, których procesowe uruchomienie może nastąpić wyłącznie na podstawie przesłanek ściśle określonych w ustawie. Katalog okoliczności otwierających drogę do wystąpienia z inicjatywą wzruszenia prawomocnego rozstrzygnięcia zawierają przepisy art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k., art. 540b k.p.k., art. 542 § 3 k.p.k.

Ustawodawca w treści art. 545 § 3 k.p.k. określił, że sąd odmawia przyjęcia wniosku niepochodzącego od prokuratora, obrońcy lub pełnomocnika, bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Ta oczywista bezzasadność wynikać może z tego, że we wniosku wskazano podstawy wznowienia, które nie są przewidziane w ustawie albo z tego, że w ogóle nie wskazano żadnych podstaw wznowienia, ograniczając się do postulowania przeprowadzenia kolejnej kontroli odwoławczej (zob. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 września 2015 r., II KO 49/15, OSNKW 2016, Nr 1, poz. 5).

W złożonym piśmie skazany nie wykazał istnienia żadnej z podstaw do wznowienia postępowania w którejkolwiek ze spraw, w których wydano wyroki go skazujące, ograniczając się jedynie do lakonicznego twierdzenia o istnieniu nowych dowodów, którego nie sprecyzował w zakreślonym przez Sąd Najwyższy terminie, pomimo skutecznego odebrania stosownego zarządzenia w tej kwestii.

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. a