Zarządzenie Sądu Najwyższego z 15 czerwca 2023 r.

Pismem z dnia 20 stycznia 2023 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego w dniu 26 stycznia 2023 r. skazany W.G. wniósł o wznowienie postępowania o sygnaturze akt z II AKzw 1481/22, zakończone go postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Ł odzi z dnia 4 stycznia 2023 r., zmieniającym postanowienie Sąd u Okręgowego w Ł odzi z dnia 15 grudnia 2022 r., sygn. akt VI Kow 2445/22/pr, o odmowie udzielenia mu przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Z uwagi na to, że wniosek skazanego dotyczy postępowania o udzielenie przerwy w odbywaniu kary rozstrzygniętego orzeczeniem Sądu Apelacyjnego w Ł odzi z dnia 4 stycznia 2023 r ., sygn. akt II AKzw 1481/22, jego przyjęcie na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. byłoby niedopuszczalne z mocy ustawy. Zgodnie z treścią przepis art. 540 § 1 k.p.k. i utrwalonym orzecznictwem, przedmiotem orzeczenia o wznowieniu postępowania może być tylko prawomocne orzeczenie sądowe rozstrzygające w kwestii odpowiedzialności karnej. Postanowienie o zmianie postanowienia o udzielenie przerwy w karze nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie sądowe w zakresie odnoszącym się do odpowiedzialności karnej, taki charakter ma – pierwotny w stosunku do niego – prawomocny wyrok skazujący, wymierzający karę, której dotyczy wniosek o udzielenie przerwy.

Wobec powyższego należało odmówić przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy, pozostawiając wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu bez rozpoznania jako bezprzedmiotowy.