Postanowienie Sądu Najwyższego z 8 października 2025 r.

T.T. , prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 29 listopada 2022 r. (sygn. akt II AKa 211/22), zasygnalizował potrzebę wznowienia tego postępowania, opierając swoje żądanie na twierdzeniu o rzekomej „nieważności postępowania” z uwagi na udział w składzie orzekającym sędziów powołanych w procedurze z udziałem tzw. neo - KRS, wskazując konkretnie Sędziów X. Y. oraz X.1 Y.1.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sygnalizacja okazała się niezasadna. Dotyczy ona potencjalnej bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., czyli nienależytej obsady sądu. Jednakże, analiza akt sprawy oraz uchwały Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2022 r. (I KZP 2/22, OSNK 2022, nr 6, poz. 22) prowadzi do wniosku, że brak jest podstaw do przyjęcia a priori, iż każdy sędzia, który uzyskał nominację w następstwie brania udziału w konkursie przed Krajową Radą Sądownictwa po 17 stycznia 2018 r., nie spełnia minimalnego standardu bezstronności, a sąd z jego udziałem jest każdorazowo nienależycie obsadzony. Wymagana jest zatem konkretna argumentacja, która wykazałaby, że z uwagi na dające się zidentyfikować okoliczności związane z powołaniem danego sędziego istnieją uzasadnione wątpliwości co do jego niezawisłości w tej konkretnej sprawie. Skazany T.T. ograniczył się wyłącznie do ogólnego twierdzenia o udziale sędziów powołanych przez neo -KRS. Nie wskazał on jednak żadnych okoliczności, które in concreto prowadziłyby do potwierdzenia się sygnalizowanych przez niego obaw w odniesieniu do niezawisłości Sędziów X. Y. oraz X.1 Y.1 W związku z tym, sygnalizacja skazanego jest bezzasadna, ponieważ nie uprawdopodobniono przesłanek do wznowienia postępowania, ani nie wskazano jakichkolwiek informacji o sędziach, które podważałyby ich niezależność.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji, odmawiając wszczęcia postępowania z urzędu. [WB] [r.g.]