Postanowienie Sądu Najwyższego z 7 maja 2020 r.

Postanowieniem z dnia 16 marca 2020 r. Sąd Rejonowy w S. wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi, w trybie art. 37 k.p.k., sprawy N. J. oskarżonego o popełnienie przestępstwa z art. 233 § 1 k.k. w zw. z art. 234 § 1 k.k. w zw. z art. 238 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., mającego polegać m.in. na zeznaniu nieprawdy co do przebiegu rozprawy przed Sądem Rejonowym w S. w dniu 8 maja 2018 r. i fałszywym oskarżeniu funkcjonariusza publicznego – sędziego Sądu Rejonowego w S. M. S. o dopuszczenie się przestępstwa znieważenia i groźby karalnej na jego szkodę. W uzasadnieniu wystąpienia wskazano, że sędzia M. S. jest wieloletnią koleżanką z Sądu Rejonowego sędziego przewodniczącego składu orzekającego, a obecnie jest delegowana do orzekania w Sądzie Okręgowym w S. w Wydziale Karnym Odwoławczym. Podniesiono też, iż nie ulega wątpliwości, że będzie zachodziła konieczność bezpośredniego przesłuchania sędziego M. S.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek Sądu Rejonowego w S. nie jest zasadny i dlatego nie został uwzględniony. Wskazać należy, że instytucja określona w art. 37 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, zaś odstąpienie od zasady rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, iż pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Przekazanie sprawy w omawianym trybie może nastąpić tylko wtedy, gdy w sposób realny występują okoliczności, które mogą stwarzać uzasadnione przekonanie o braku warunków do obiektywnego i bezstronnego rozpoznania sprawy w danym sądzie. Taka sytuacja nie zaistniała jednak w niniejszej sprawie.

Wskazane w postanowieniu Sądu Rejonowego powody wystąpienia z inicjatywą przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu mogą świadczyć jedynie o zaistnieniu okoliczności uzasadniającej wyłączenie w trybie art. 41 k.p.k. sędziego wyznaczonego do rozpoznania spra wy. Ma ona jednak charakter indywidualny, dotykający konkretnego sędziego i jako taka nie może skutkować zmianą właściwości sądu. Sędzia M. S. nie orzeka przecież w Sądzie Rejonowym w S. , a sam fakt delegowania jej do orzekania w Sądzie Okręgowym w S. nie uprawnia już w chwili obecnej do powoływania się na dobro wymiaru jako podstawę przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.