Sygn. akt V KO 42/16
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 20 października 2016 r. SSN Włodzimierz Wróbel (przewodniczący) SSN Andrzej Stępka SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca)
w sprawie M. K. skazanego z art. 158 § 1 i 3 kk i innych po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 20 października 2016 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 544 § 2 kpk, 618 § 1 pkt 11 kpk i art. 624 § 1 kpk p o s t a n o w i ł:
1) oddalić wniosek;
2) zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. U. P., Kancelaria Adwokacka w W. , kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa zł osiemdziesiąt gr) w tym 23 % podatku VAT, za czynności z urzędu w niniejszej sprawie;
3) zwolnić skazanego od kosztów sądowych postępowania wznowieniowego
Uzasadnienie
Powołanym wyrokiem Sądu Okręgowego w L ., utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) po rozpoznaniu apelacji obrońcy M. K. , został on skazany na karę 6 lat pozbawienia wolności za czyn wypełniający dyspozycję art. 158 § 1 i 3 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 64 § 1 k.k., popełniony w nocy 26 października 2008 r. w G. we współdziałaniu ze skazanymi prawomocnie uprzednio osobami przy pobiciu m.in. G. R. , którego następstwem była śmierć tego pokrzywdzonego. Obrońca z urzędu skazanego wniósł na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. o wznowienie postępowania, uchylenie obu wyroków i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, „z uwagi na to, że po wydaniu wyroku ujawniły się nowe dowody, tj. konieczność przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadka T. R. – naocznego świadka pobicia m.in. G. R. z dnia 28 października 2008 r., który to dowód wskazuje na to, że skazany M. K. nie popełnił przypisanego mu przestępstwa, oraz innych, nieustalonych dowodów z przesłuchań świadków, których personaliami dysponuje ww. świadek T. R. ”. Prokurator Prokuratury Krajowej w pisemnej odpowiedzi wniósł o oddalenie wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew wskazanej i przytoczonej we wniosku podstawie prawnej, nie oferuje on dowodu, o którym mowa w art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. Zamiast niego obrońca powołuje się na oświadczenie skazanego, że T. R. widział „całe zdarzenie przestępcze, podczas którego nie zaobserwował skazanego i posiada informacje nt. innych, naocznych świadków zdarzenia, których personalia nie zostały przekazane skazanemu” (s. 5 – 6 wniosku). Rzecz jednak w tym, że skazany w osobistym wniosku o wznowienie postępowania (k. 6 akt SN), i w kolejnym piśmie (k. 19 akt SN) twierdził jedynie, że T. R. i inne, tylko jemu znane osoby, nie byli przesłuchani w sprawie jako świadkowie, choć widzieli zdarzenie.
Z oświadczeń zawartych w wymienionych pismach wynika, że nie ujawniły się nowe dowody wskazujące na zachodzenie jednej z sytuacji wymienionych w art. 540 § 1 pkt 2 lit. a k.p.k. lecz pojawiła się jedna osoba, która może mieć wiedzę na temat przebiegu inkryminowanego zdarzenia. Ale nawet gdyby przyjąć, że obrońca przy formułowaniu wniosku bazował na ustnej informacji skazanego o stanie wiedzy T.R. (iż nie zaobserwował skazanego w czasie zdarzenia), to w istocie nie wskazał „nowego dowodu” w rozumieniu powołanego przepisu, ale nowe przypuszczenie skazanego (odmienne od twierdzeń zawartych w przywołanych wyżej pismach), że T. R. wykluczyłby udział skazanego w zdarzeniu.
A przecież postępowanie wznowieniowe nie służy weryfikacji domniemań skazanego ani poszukiwaniu dowodów, które wszak mogą potwierdzić prawidłowość poczynionych ustaleń faktycznych, opartych między innymi na wyjaśnieniach skazanego współsprawcy – R. O. , który w zestawie osobowych źródeł dowodowych obciążających skazanego został pominięty przez wnioskodawcę. Podsumowując, oferowany w nim „nowy dowód”, to nie zeznania T. R., ale ustna informacja uzyskana przez obrońcę od skazanego, że wśród około 30 osób obecnych na miejscu zdarzenia był również wskazywany T. R. , nieprzesłuchany w postępowaniu przygotowawczym, podobnie jak inne, tylko jemu znane osoby. Bezpodstawność wniosku jest zatem oczywista i dlatego został oddalony.
