Postanowienie Sądu Najwyższego z 19 czerwca 2024 r.

Sąd Okręgowy w Słupsku, wyrokiem z 12 czerwca 2020 r., uznał R. K. za winną popełnienia w ramach czynu ciągłego przestępstwa oszustwa w stosunku do mienia znacznej wartości przy użyciu za autentyczny podrobionego dokumentu (art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zb. z art. 270 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.) i skazał ją za to na karę 4 lat pozbawienia wolności i grzywnę oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody z art. 46 § 1 k.k. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy Sąd Apelacyjny w Gdańsku, wyrokiem z 27 września 2022 r., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok pierwszoinstancyjny. Postanowieniem z 25 października 2023 r. Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy jako oczywiście bezzasadną, co zostało poprzedzone postanowieniem z 27 czerwca 2023 r. o nieuwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia zaskarżonego tą kasacją.

Na obecnym etapie postępowania do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 27 września 2022 r., do którego wnioskodawca dołączył żądanie wstrzymania wykonania orzeczenia (art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 532 k.p.k.). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, którego zniwelowania w trybie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. zażądał wnioskodawca, ma charakter wyjątkowy od zasady, w myśl której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przełamanie tej reguły i skorzystanie z dobrodziejstwa instytucji wskazanej w art. 532 k.p.k. jest wprawdzie możliwe, jednak uzależnione szczególnymi względami, pozwalającymi na uznanie, ż e wykonanie wyroku przed rozpoznaniem wniosku mogłoby spowodować dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki.

Zasadniczym jednak powodem wstrzymania wykonania orzeczenia jest, by waga zarzutów wymierzonych przeciwko prawomocnemu orzeczeniu była na tyle znacząca, że wręcz w polu widzenia rysowało się prawdopodobieństwo wskrzeszenia prawomocnie zakończonego postępowania. Konieczne jest zatem wykazanie tych okoliczności we wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Tymczasem w niniejszej sprawie nie zostały spełnione żadne z wyżej przedstawionych warunków. Wstępna lektura argumentacji przedstawionej na poparcie wniosku złożonego w trybie art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. nie pozwalała na przyjęcie, że na obecnym etapie postępowania można mówić o tym, że rysuje się choćby daleka hipotetyczna perspektywa, iż ponowne procedowanie w tej sprawie mogłoby doprowadzić do uniewinnienia R. K. od zarzucanego jej występku.

Sugestia obrońcy, że w przedmiotowej sprawie pojawiły się takie przełomowe dowody o charakterze propter nova nie znane wcześniej Sądom orzekającym, była wyrazem jednostronnego i subiektywnego podejścia do procedowania drugoinstancyjnego i z oczywistych względów nie wystarczało do pozbawienia prawomocnego wyroku waloru wykonalności. Rozpatrując przedmiotowy wnioskek, Sąd Najwyższy uznał, że na obecnym etapie postępowania nie można przyjąć, iż uznanie wniosku o wznowienie postępowania za zasadny było wysoce prawdopodobne albo że rozpoczęcie wykonywania wobec skazanej wymierzonej jej kary po zostawałoby w kolizji z zasadą sprawiedliwości. Nie znajdując zatem podstaw do uwzględnienia wniosku, orzeczono jak na wstępie. [PGW] [ał]