Postanowienie Sądu Najwyższego z 9 listopada 2017 r.

Obrońca skazanego P. K. w dniu 12 lipca 2017r. (data prezentaty) złożył wniosek o wznowienie postępowania, prawomocnie zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 5 listopada 2015r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 czerwca 2015 r., sygn. akt III K (…). Jako podstawę prawną wznowienia wskazano przepis art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 540 § 1 pkt 2 lit.a k.p.k. W uzasadnieniu wniosku obrońca podniósł, iż podstawą przypisania skazanemu winy za zarzucane mu przestępstwa były zeznania pokrzywdzonej A. G. , która obecnie przyznaje się do złożenia fałszywych zeznań w tym zakresie. W konkluzji wniosku obrońca wniósł o uniewinnienie P. K. ewentualnie o uchylenie wyroków skazujących i przekazanie sprawy do rozpoznania przez Sąd Okręgowy w S. Nadto wniósł o sprawdzenie okoliczności faktycznych w trybie art. 97 k.p.k.

W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek prokurator Prokuratury Krajowej wniosła o jego oddalenie argumentując, że w chwili obecnej postępowanie dotyczące fałszywych zeznań, złożonych przez A. G. , nie zostało prawomocnie zakończone. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Złożony przez obrońcę skazanego wniosek o wznowienie postępowania jest na obecnym etapie bezzasadny. Przepis art. 540 § 1 pkt 1 k.p.k. - wskazywany przez obrońcę za podstawę przedmiotowego wniosku – stanowi, że postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem wznawia się, jeżeli: 1) w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa, a istnieje uzasadniona podstawa do przyjęcia, że mogło to mieć wpływ na treść orzeczenia; 2) po wydaniu orzeczenia ujawnią się nowe fakty lub dowody (…).

Pierwszym warunkiem zastosowania powyższe go przepisu jest zatem ustalenie faktu popełnienia przestępstwa i to w sposób określony w art. 541 § 1 k.p.k. (tj. stwierdzenie jego popełnienia prawomocnym wyrokiem), natomiast drugi z warunków wymaga, aby to przestępstwo mogło mieć wpływ na treść orzeczenia. Na gruncie przedmiotowej sprawy już pierwszy z warunków w sposób oczywisty nie został spełniony. Sam wnioskodawca w uzasadnieniu wskazał, że „ w chwili obecnej Prokuratura Rejonowa w M. prowadzi postępowanie karne w przedmiocie składania przez A. G. fałszywych zeznań w postępowaniu, o którego wznowienie wnosi się”. Natomiast z pisma Prokuratury Rejonowej w M. do Prokuratury Krajowej, datowanego na dzień 31 sierpnia 2017 r., wynika jednoznacznie, że postępowanie w sprawie składania fałszywych zeznań przez A. G. jest w toku (vide; k – (…) akt V KO … /17).

Fakt ten znajduje odzwierciedlenie także w notatce urzędowej z dnia 24 października 2017r. (k - (…) akt SN). Jak słusznie zauważyła prokurator w odpowiedzi na przedmiotowy wniosek ( powołując się w tym zakresie na Komentarz D. Świeckiego do art. 540 k.p.k., WKP 2017 ); jeżeli nie ma przeszkód do wydania wyroku skazującego, to w postępowaniu o wznowienie nie wolno prowadzić postępowania dowodowego w celu stwierdzenia, czy w związku z postępowaniem pierwotnym dopuszczono się przestępstwa. W tej sytuacji wniosek obrońcy dotyczący sprawdzenia okoliczności faktycznych w trybie art. 97 k.p.k. nie zasługiwał na uwzględnienie.

Kierując się przedstawioną powyżej argumentacją, Sąd Najwyższy wniosek obrońcy o wznowienie postępowania oddalił. Na podstawie art. 639 k.p.k., skazany został obciążony kosztami sądowymi niniejszego postępowania. r.g.