Przejdź do treści

Postanowienie Sądu Najwyższego z 8 lipca 2019 r.

Sygnatura V KO 57/19. Sąd Najwyższy, Izba Karna. Źródło: lawtern.com.

Sygn. akt V KO 57/19

POSTANOWIENIE

Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska Dnia 8 lipca 2019 r. po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 8 lipca 2019 r. w sprawie zażalenia S. G. – G., na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt 2 Ds. […] o odmowie wszczęcia śledztwa, wniosku Sądu Rejonowego w P. o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku.

Uzasadnienie

Sąd Rejonowy w P. postanowieniem z dnia 7 czerwca 2019 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt III Kp […] , do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. We wniosku zaakcentowano, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy kurator L. N. , której S. G. – G. zarzuca przekroczenie uprawnień i niedopuszczalne zależności z Prokuraturą Rejonową w P. oraz wskazuje na brak bezstronności sędziów Sądu Rejonowego w P.. Te okoliczności, zdaniem wnioskującego Sądu, uzasadniają wystąpienie z przedmiotowym wnioskiem.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przytoczone we wniosku argumenty nie wskazują, aby w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające przekazanie sprawy innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Oczywiście zgodzić należy się z twierdzeniem, iż zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w s posób obiektywny są czynnikami uzasadniającymi skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k., tym niemniej ciężar wykazania realności ich występowania zawsze spoczywa na wnioskującym sądzie. Sąd Rejonowy w P. nie sprostał temu zadaniu.

Zauważyć należy, iż postanowieniem z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt 2 Ds. […] Prokuratura Rejonowa w P. , na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., odmówiła wszczęcia śledztwa w sprawie składania przez kuratora sądowego z Sądu Rejonowego w P. - L. N. fałszywych zeznań, tj. o czyn z art. 233 § 1 k.k., z uwagi na brak znamion czynu zabronionego. Na to postanowienie zażalenie złożyła S. G. – G.. Błędne jest więc twierdzenie, iż w toku postępowania przed Sądem Rejonowym miałoby dojść do oceny realizacji obowiązków służbowych przez wskazaną kurator. Przed wnioskującym Sądem zawisło zażalenie na postanowienie prokuratora odmawiające wszczęcia śledztwa w sprawie, a zatem przedmiotem oceny będzie li tylko prawidłowość procedowania przez prokuratora w powyższym zakresie.

Fakt ten nie oznacza automatycznie, że zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 37 k.p.k., co było już wielokrotnie podnoszone w orzecznictwie Sądu Najwyższego. Należy zauważyć jednocześnie, że w przedmiotowej sprawie, w związku wnioskiem o wyłączenie sędziów złożonym przez S. G. – G. , sędziowie Sądu Rejonowego w P. złożyli oświadczenia o braku podstaw z art. 40 i 41 § 1 k.p.k., a Sąd postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2019 r., sygn. akt II Co […] , wniosku o wyłączenie wskazanych we wniosku sędziów, nie uwzględnił. Podkreślić należy, że sędzia orzekający w tej sprawie J. P. złożył również oświadczenie o braku podstaw do jego wyłączenia i jego również d otyczy wskazane postanowienie. Tego rodzaju postawa sędziego nie buduje autorytetu wymiaru sprawiedliwości, a jedynie prowadzi do przedłużenia toczącego się postępowania.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Wczytuję stronę

To zwykle trwa kilka sekund.