Postanowienie Sądu Najwyższego z 13 listopada 2024 r.

K.W. w piśmie z dnia 24 lipca 2024 r. zawarł wniosek o wznowienie postępowania kasacyjnego, zakończonego postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 22 maja 2024 r., sygn. akt V KK 29/24 oraz zawnioskował o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu do postępowania wznowieniowego. Zarządzeniem sędziego Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2024 r. skazany został wezwany do udzielenia w terminie 7 dni informacji, jakie to okoliczności miałyby stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania, pod rygorem jego skierowania na posiedzenie w trybie art. 545 § 3 k.p.k. Pomimo doręczenia skazanemu odpisu zarządzenia w dniu 24 września 2024 r. (k. 18), K .W. do dzisiaj nie przesłał informacji, które wskazywałyby na jakąkolwiek podstawę wznowieniową, na której oparł swój wniosek. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Wniosek o wznowienie postępowania jest bezzasadny w oczywistym stopniu i z tego względu podlegał oddaleniu w trybie art. 545 § 3 k.p.k., co czyniło bezprzedmiotową kwestię wyznaczenia wnioskodawcy obrońcy z urzędu ( zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 marca 2021 r., I KZ 7/21, LEX nr 3147724 ). Jak wskazuje się w orzecznictwie, oczywista bezzasadność wniosku o wznowienie ma miejsce także wtedy, gdy wniosek taki oparty zostanie na innych podstawach niż te, które określone zostały w przepisach rozdziału 56 Kodeksu postępowania karnego lub też żadna ze wskazanych we wniosku okoliczności nie będzie się mieściła w katalogu przesłanek zawartych w art. 540 k.p.k., art. 540a k.p.k. lub art. 540b k.p.k. ( postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 36/19, LEX nr 2696944; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2019 r., V KO 28/19, LEX nr 2696924 ).

Ta druga sytuacja występuje w niniejszej sprawie, albowiem treść pisma skazanego z dnia 24 lipca 2024 r. zawiera jedynie ogólnikowe zarzuty dotyczące niedoprowadzenia do sądu i „pozbawienia prawnika”, które nie stanowią okoliczności, mogących podlegać analizie w kontekście przesłanek wznowienia postępowania. Trzeba zresztą na marginesie zauważyć, że skazany został prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy przed Sądem Najwyższym i nie wnosił o jego doprowadzenie a jedynie udział osoby dla niego zaufanej, zaś w postępowaniu kasacyjnym miał wyznaczonego obrońcę z urzędu, który nie miał obowiązku uczestniczenia w rozprawie kasacyjnej. Wobec braku reakcji na wezwanie do wskazania, jakie okoliczności miałyby stanowić podstawę wniosku o wznowienie postępowania, inicjatywa skazanego jako z gruntu bezpodstawna, nie mogła przynieść oczekiwanego przez niego rezultatu.

Mając na uwadze powyższe rozważania, nie stwierdzając okoliczności, które uzasadniałyby wszczęcie postępowania z urzędu, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. WB. [ał]